Ode


Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Er gaat geen dag voorbij dat ik haar niet mis. Zelf zei ze altijd dat het in de loop van de tijd erger wordt, dat gemis. Het is waar. Verleden jaar werd ze begraven op deze dag. Ze haalde net niet de kerst en net niet haar zesde achterkleinkind. Toen ik hier in Zweden op de flat kwam wonen, kreeg ik aan de andere kant van de voordeur zo’n klep waar je je vuil in kan gooien. Dàt had ze leuk gevonden! Altijd als je kwam, vroeg ze of je het vuil mee wilde nemen als je weer wegging. Soms bracht ze het zelf weg (als ze goed was).
Met een supergeëmancipeerde moeder was het een hele belevenis om iemand te leren kennen die met hart en ziel huisvrouw was, die haar gezin boven alles stelde, die van een heel gewoon arbeiderssalaris goed rond wist te komen en toch NOOIT over geld zeurde. Haar lust en leven was het geven van cadeautjes. Ze pluisde(ploos?) alle krantjes uit op zoek naar iets leuks voor die en die . Later kregen we opdrachten om het een en ander te kopen. Nooit vergat ze een verjaardag, altijd kreeg iedereen een kaart. Ze wist de verjaardagen van zeker 25 mensen uit het hoofd en meestal ook nog het geboortejaar, evenals de telefooonnummers van iedereen later. Ze had alleen maar huishoudschool gehad, maar ik heb met haar gesprekken gevoerd, zo diep, die ik zelden met iemand heb gehad. Ze was een uitstekende kenner van de menselijke natuur zonder hem te veroordelen.
Nu zit ik met een stel souvenirs: haar glas:
:
haar rode kleedje:

en haar verlovingsfoto:

Als ze hier nog was, zou ze mijn blog op de voet hebben gevolgd, nou ja, mijn zwager zou dan alle twee of drie dagen de uitgeprinte logjes komen brengen. Computers, daar kon ze niks meer mee. “Ïk kan het gewoon niet begrijpen”, zei ze dan, “dat je overal op de wereld kan kijken wat je post is, ik kàn het gewoon niet begrijpen” en dus legden we het haar niet meer uit.
Het is beter zo, ze was al langer ziek dan wij beseften. Ik was waarschijnlijk verteerd geweest door schuldgevoel hier in Zweden. Maar ik mis haar gewoon, mijn schoonmoeder. Mijn schoonmoeder waar ik een betere band mee had dan met mijn eigen moeder.

19 Reacties op “Ode

  1. Bijzonder hoor Janneke, dat je zo’n goede band had met je sch.moeder. Het kan nl zo anders zijn soms. En volgens mij heeft je man de ogen van zijn moeder geërfd?
    Sterkte vandaag met alle herinneringen en het gemis.

  2. Sterkte vandaag… ik had met mijn pleegmoeder ook een betere band dan met mijn biologische moeder, net zoals jij met je schoonmoeder. Daarom missen we haar allebei zo erg

  3. @Madelief:Ja, die ogen zijn heel erfelijk dominant! Drie van onze kinderen hebben ze geërfd. hun kinderen ook weer, maar de kinderen van Lieke die die ogen niet heeft geërfd, lijken dan ook meteen op mij toen ik klein was.
    En ik heb het gelezen: Met mij hoef je geen pastoraal gesprek te houden.
    @Joeltje: Gelukkig dat je je pleegmoeder dan ontmoet hebt! Mijn hart bloedt voor al die kinderen die niemand in hun omgeving hebben die een beetje wat voor ze overheeft en waar ze mogen zijn zoals ze zijn. Maar dat is toch ook een beetje het werk dat jij doet? Apart om dat zo te kiezen, lijkt me een verrrijking, maar ook een voortdurende confrontatie met het menselijk tekort wat jij zelf aan den lijve hebt ondervonden.

  4. Heel veel sterkte vandaag en de komende dagen. Dank je wel dat je dit met ons deelt. Dikke knuf, Ellen

  5. Heel mooi dit logje. Mooi dat je je schoonmoeder op deze manier eert.
    Ook al is ze er niet meer, ze is toch een beetje bij jou en Leo in Zweden. Wat in je hart is, is in je huis, waar je ook woont. Veel sterkte want je zal je vast wel eens eenzaam voelen. Gelukkig schrijf je het op en gelukkig zijner veel mensen die het met je delen. Lieve groet van een winterse Veluwe, Roelien

  6. en dit doet ook weer de tranen stromen bij mij….toch de kerstmis-blues.. morgen si het vast beter… sterkte Janneke en Leo
    grts

  7. Ook ik ben een schoonmoeder en zou het heerlijk vinden als er zó over me geschreven werd. Het is een prachtig schrijfsel!

  8. Het doet pijn maar thevens is het zo mooi!

  9. Ik kwam hier om je raad te vragen maar werd overrompeld door dit juweeltje van een log. Wat een mooi eerbetoon….

    Die raad Die houdt wel, denk ik 🙂

  10. Leuk dat je langskwam en nog wl uit het verre Zweden.
    Je schoonmoeder zou verbaasd zijn binnen 5 min is z`n berichtje over honderden kilometers bij jou binnen…
    Sterkte vandaag en veel geluk in het hoge Noorden !
    Goede feestdagen toegewenst

  11. zo’n verlovingsfoto heb ik ook van mijn opa en oma, nee die staat niet op log, wel hun trouwfoto al een hele tijd geleden:

    http://morgainespassions.web-log.nl/morgaine/2006/09/60_years_if.html

    Ik snap je helemaal, al gaf mijn oma wel aan dat ze liever door had gestudeerd en deed er alles aan om haar enige dochter, mijn moeder dus, te laten studeren en verder te komen dan slechts een gezin op te voeden, daar is ze wel in geslaagd, al is het kleinkind (ik dus) juist meer van het gezin en juist ook thuis zijn om het gezin te regelen 😉

    Prachtig Janneke, en ja onze ouderen weten vaak meer dan wij denken.

    XXX

  12. Oei, mooi geschreven zeg. Ik krijg een brokje in mijn keel.. Ze klinkt als een supermens, je schoonmoeder. Fijn dat je zo’n geluk hebt gehad haar als schoonmoeder te treffen (ik bedoel, je zoekt je man er niet op uit en vaak hoor je andere verhalen (0: )

    Eerlijk gezegd herken ik in je beschrijving mijn eigen moeder wel heel erg.

  13. Mooi zeg…
    Lief geschreven..

  14. Hoi janneke
    wat een lief stukje over oma. Ook ik moest gisteren maar eigenlijk elke dag wel even aan haar denken. aan onze super lieve oma. Maar ik geloof zeker dat ze nu op een wolk naar ons kijkt en ziet hoe wij er met zijn allen een mooi leven van maken iets wat zij graag zo had gewild.

    Liefs Lisette

  15. Bedankt allemaal voor jullie reacties en inderdaad, misschien zit ze nu wel te kijken en een beetje te glimlachen om ons allemaal. Lisette, wij weten het hè? Daarom wil ik ook al die dingen van haar om me heen hebben. Dat vond ze altijd fantastisch, als ze wat weg kon geven! Ik was nog vergeten een foto te nemen van het geborduurde bellekoord met die winter- en zomerbomen er op! Dat hangt aan de knop van de open- en sluitklep van de schoorsteen

  16. Wat een lief logje. En wat een bijzondere vrouw moet jouw schoonmoeder geweest zijn.

  17. Ik moet huilen om je logje: om wat niet meer zal zijn voor jou en om wat nooit is geweest voor mij…
    Wat heerlijk dat het dus wel anders kan.

  18. RESPECT

  19. Mooi die Ode, heel gevoelig geschreven.
    Je schoonmoeder moet een prachtvrouw geweest zijn die het geluk gehad heeft van een crème van een man tot schoonzoon te hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s