Het thuisfront


Net even met mijn jongste dochter gebeld. Ze klonk mat. Alletwee de kinderen èn zij voelen zich niet lekker. Ze voelt zich schuldig omdat ze niet genoeg geduld heeft om twee huilende kinderen allebei de aandacht te geven die ze nodig hebben. Ik heb gezegd dat dat nooit kan als ze een beetje ziek zijn, dat zieke kleine kinderen zo’n beetje het meest frusterende is wat er bestaat. Je kan niet naar buiten, je kan ze tòch niet genoeg aandacht geven, want ze voelen zich naar, je kan ze niet afleiden, je kan het niet van ze overnemen. Als je jezelf dan ook nog eens niet lekker voelt, is het helemaal een opgave die tot mislukken gedoemd is. En ik zit HIER!! Ik zou zo wel even naar haar toe willen gaan, zodat ze even kan slapen, of een van de kinderen focused attention kan geven. Of dat ze even wat boodschappen kan halen, terwijl ik op de kinderen pas. Dan is ze er even uit. Of andersom, als ze daar geen zin in heeft. Ik voel me net als zij: onmachtig om iets te doen. Wij vrouwen ook met dat eeuwige schuldgevoel! Volgende week maandag reis ik. Dan kan ik helpen, maar ik moet ook verhuizen en ik zit nog met een paar gekneusde ribben. Omdat ik gisteren en eergisteren te veel heb gedaan, is de pijn in volle hevigheid teruggekomen. Ik ben vandaag naar zweedse les gegaan(ook een cursus die ik volg, Toaske!) en daarna heb ik tweeenhalf uur geslapen. Ik heb wel nog even een fotootje voor jullie. Ik kon het niet laten. De zon zakt steeds verder natuurlijk(vanavond was het om kwart voor zes donker) en de zon schijnt nog maar net schuin onder het poortje door. Over een paar dagen is het waarschijnlijk helemaal afgelopen.vreemd licht (2)
De foto is vanaf mijn balcon genomen.
De herfst is hier zooooo mooi! Ik weet dat je de sfeer toch niet overbrengt, dus ik maak niet veel foto’s meer, maar de berken zijn echt GOUDkleurig en de eiken en esdoorns zijn oranje en rood. Zo mooi, ik kan er gewoon niet over uit. De temperatuur is ’s morgens -1 graad en dan loopt het op tot een graad of 4, maar de lucht is helemaal blauw en de zon schijnt volop, heerlijk weer. Wangetjesweer noemden wij dat vroeger. De bomen weten helemaal nog niet dat het bijna winter is, de bladeren kleuren alleen nog maar dieper, maar vallen niet massaal af.

10 Reacties op “Het thuisfront

  1. Het is zo net of het in brand staat

  2. Wij hadden de afgelopen 2 nachten ook vorst…. en moest dus geschrapt worden ’s morgens

    See you next week 😀

  3. En daar heb ik vanmiddag ook nog eens mijn moeie Mimi gedropt 😦
    Joehoe Lieke, kom je morgen Zimi hier brengen?! 😀

  4. De boodschappen had ik dan wel weer gedaan voor ‘r 😀

  5. Vrouwe Janneke,
    Gisteren waaide U voorbij op mijn blog en toen las ik dat U al een tijdje mijn berichtjes volgde ‘van een flinke afstand (letterlijk)’. Ik dacht, ja, dat zal dan wel vanuit Friesland of Groningen (NL) zijn. In elk geval, mijn nieuwsgierigheid was toch een beetje gewekt en ik begaf mij middels allerlei ondergrondse en bovengrondse kabels (met de snelheid van het licht, dus) ook eens naar uw blog.
    Het duurde wel even tot ik doorhad dat U uitzendt vanuit Zweden. Dat is inderdaad een flinke afstand. En toch maar een druk op de knop van mij verwijderd.
    Wat mij meteen opviel, was dat ik geen enkele spelfout in uw teksten kon vinden. En dat er een weldoende rust uitgaat van uw schrijfstijl. Bij mij gaat het er wat vrolijker aan toe, maar “er moeten er van soorten zijn”, zei mijn moedertje zaliger vroeger altijd.
    Veel tijd om te lezen heb ik nu niet – die boodschappen komen heus niet helemaal zelf uit de winkel naar mij toe – maar ik link alvast uw blog op de mijne. Kan ik lekker ook eens (ZW) voor een linkje onder ‘Medebloggers’ plaatsen. Ziet er lekker internationaal uit…
    Met vriendelijke groeten,
    De Drs.
    P.S. Deze mensen zijn blijkbaar ook naar Zweden geëmigreerd
    http://ben.naardenoorderzon.com/#home
    (Ze krijgen weinig reacties…)

    • Geachte Drs,
      Dank u voor het compliment. Ik ben nog van de generatie dat op school uit den treure alle spellingsregels werden geoefend en alle grammaticaregels ook. Wij leerden ontleden op twee verschillende manieren, drie jaar lang.
      De jongere generatie is tot mijn leedwezen steeds slordiger geworden met de spelling, tot mijn eigen kinderen aan toe.
      Dank ook voor het verwijzen naar een andere website over het Hoge Noorden. Ik heb al gekeken en zal zeker een dezer dagen op hun berichten reageren.

  6. Op zo’n moment kan ik me voorstellen dat Zweden heel ver weg is, je zou zo even je kind willen bijstaan. Maar tja dat zou ook al moeilijk zijn als jij in Friesland zou wonen en je dochter in Zeeuws Vlaanderen. Probeer het maar met een opbeurend woord en zet je schuldgevoel maar ergens achter een deurtje weg.

    Daarnet nog even naar je elanden gekeken, tsjonge wat een kanjer is die moeder , de tweeling was ook al behoorlijk aan de maat trouwens. Krijg je soms in het najaar ook nog beren in je tuin die nog wat bijsprokkelen voor de winterslaap? Want dat lijkt me minder plezant eerlijk gezegd.

    • Nou Haba, je hebt helemaal gelijk! Qua tijd zou het trouwens ongeveer op hetzelfde uitkomen. Ons vliegtuig doet er twee uur over en er is een rechtreekse verbinding van Linköping naar Amsterdam. We zitten in vier uur van deur tot deur. Over beren hoef ik me gelukkig niet ongerust te maken en ook niet over wolven. Die zijn zo’n 300-400 km. noordelijk van hier. Maar elanden zijn inderdaad enorm van afmeting. Volwassen mannetjes wegen 2000 kg. en zo’n jong weegt ook al gauw 400 kg. Zie je het al voor je: over mijn pas geplante slaplantjes?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s