Jeugdherinnering


N.a.v het prachtige stukje wat ik vandaag las van haar , kwam er een jeugdherinnering boven van mijn eerste Middelbare schooljaar. Ik was nog net niet in de pubertijd, maar ik was zeer opstandig. Ik was zeer irritant bezig met RECHTVAARDIGHEID. Achteraf heb ik geanaliseerd dat ik het gevecht van mijn moeder aan het vechten was. Mijn moeder heeft heel haar leven moeite gehad met autoriteit en ik vond toen dat ze in haar recht stond. Maar ja, ik was twaalf jaar en mijn tekenleraar was volwassen. Het was een hele dikke man, heel groot ook en dus zeer imposant. Aan het begin van het schooljaar had hij nog weleens een jasje aan, maar halverwege pasten hem alleen nog truien. De school was nog maar twee jaar in een echt gebouw geplaatst, daarvoor was de school gevestigd geweest in een kapitale villa. Mijn leraar had veel moeite met het schoolregime en ik ook. Waar ik moeite mee had, was dat hij lievelingetjes had en wat nog erger was: hij had ook kinderen die hij niet pruimde. Ik was er zo een. Met mijn brutale ogen (zo’n blik denk ik; mensen zeiden wel tegen mij:”ga jij je ogen eens wassen!”) en mijn mondje altijd bij me, was ik hem veel te bijdehand. Iedereen mocht onder de tekenles praten en daar maakte ik maar al te graag gebruik van. Veel talent voor tekenen had ik niet en ik werd in die gedachte stevig gesteund door de leerkracht. Op een gegeven moment verbood hij mij te praten, mij specifiek. Ik hield dus mijn mond, maar ik kan me zo voorstellen dat mijn ogen des te meer zeiden. Omdat hij mij niet kon betrapppen op praten, ging hij mij een vraag stellen. Toen ik antwoord gaf, zei hij : “Ja, “je hebt gepraat. Ga maar naar de rector”. Heel gemeen natuurlijk en heeeel kinderachtig voor een volwassen vent. Als ik geen antwoord had gegeven, had hij me waarschijnlijk ook naar de rector gestuurd. Gelukkig kende de rector onze tekenleraar erg goed. Hij legde uit dat mijnheer v.d.E. het zo moeilijk had. Hij zei dat hij wist dat ik in mijn recht stond en zei dat ik maar gewoon moest doen wat hij me opdroeg (ik moest na schooltijd terugkomen), maar dat wij samen wisten hoe het zat. Dat was precies wat ik nodig had natuurlijk. Ik na schooltijd terug. Ik mocht het lokaal niet in, maar er werd een tafeltje en een stoel naar buiten gezeuld. Hij had altijd zijn hond bij zich, zo’n klein taxhondje. (Dat zou nu volstrekt onmogelijk zijn!) en terwijl hij nog even naar binnen liep om papier te halen, aaide ik die hond. Hij kwam terug naar de gang, smeet een blaadje en een podlood voor me neer en zei tegen de hond: “kom hier, fruitbakje!” Het was een vreemde man, ik dacht er verder niet bij na. Ik sloeg aan het tekenen: Kerstmis in Austalië, met een kerstboom naast het zwembad in een tuin met palmen en allemaal mensen in bikini. N a een minuut of 20 kwam hij naar me toe, bekeek mijn tekening en zei: ïk had toch gezegd dat je een fruitbakje moest tekenen?”Waarop ik zei:”O meneer, ik dacht dat uw hond zo heette” . Jullie begrijpen dat het nooit meer goedgekomen is tussen hem en mij. Pas in de derde kreeg ik een andere lerares, maar ik heb me mijn hele leven niet meer aan tekenen gewaagd. Misschien als ik een lereras had gehad zoals Sanne, was ik nu kunstenares geweest!

5 Reacties op “Jeugdherinnering

  1. En je had niet de gedachte: “wie noemt z’n hond nu ‘fruitbakkie’??” Wahahahahaha

  2. Wahahaha! Hilarisch! Ik had ook een vreselijke tekenleraar. Hij was zo saai, zo zakelijk, zat de hele les achter zijn bureau, wij zaten elk aan een apart tafeltje in rijtjes te tekenen. Hij vertelde niet wat je goed of verkeerd deed. Dat wilde ik anders doen!

  3. Hahahahahaha, dat is geweldig. Wat een vent!

  4. lees duidelijk van voor naar achter.<<<<

    GEWELDIG!!!
    nu begrijp ik nog beter hoe het komt dat je zo'n klik had met onze wouter.
    hij had het vorige week trouwens nog over je.
    hij kent een jongen van 11 "met autoriteitsproblemen".

    tegen de vader van dat joch had hij gezegd: "de vrouw die mij toen geholpen heeft is verhuisd naar zweden".

  5. Prachtig zeg! Dat is nou typisch Wouter. Hij heeft de kern van zijn probleem heel goed begrepen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s