gesprekje in het park


Nadat ik vrijdag geluncht had met Jessica, liep ik met mijn fiets aan de hand naar huis. In het park kwam ik een oude man tegen die helemaal gebogen liep over zijn rollator. Ik wees op mijn fiets dat ik ook een soort rollator had en hij keek mij blij aan en begon meteen te praten. Als ik een wenkbrauw opgetrokken zou hebben, was hij waaschijnlijk ook gaan praten. Hij vertelde dat hij vroeger ook veel gefietst had, maar dat hij nu op een bankje in het park ging zitten en dat hij daar (wees over zijn schouder) in een verzorgingshuis woonde. Hij ging verder dat hij afgelopen zondag zijn verjaardag had gevierd met zijn barnbarn en barnbarnbarn (klein- en achterkleinkinderen) dat de man van zijn kleindochter arts was en bij barn- och ungdomsrehabiliteringen werkte.(Daar was ik net geweest, waar Jessica ook werkt). hij vertelde dat hij 95 jaar was geworden, hij was van 1914 en het enige wat ik de hele tijd deed was Jaasaaa!(betekent o jaa? of zo) zeggen en jaa en nej op het juiste moment. Ik kwam er helemaal niet tussen. Ik kon het allemaal verstaan! Toen ineens – ik had er niet meer op gerekend – keek hij mij recht aan en vroeg of ik ook kinderen had. Ik zei dat ik vier kinderen had en vijf kleinkinderen, maar dat ze in Holland zijn. Hij vroeg of ze daarheen waren verhuisd. Ik zei dat ik ook uit Holland kwam en dat ik drie maanden hier woonde. Hij zei dat hij dat niet kon geloven, want ik praatte immers zo goed zweeds! Ik had een hele tijd niks gezegd en deze zinnetjes had ik op zweedse les geoefend, dus het zag er allemaal heel professioneel uit. Ik TROTS natuurlijk! Maar achteraf dacht ik dat hij misschien een beetje doof was.

8 Reacties op “gesprekje in het park

  1. hahaha Janneke!!! Hou het er maar gewoon op dat jouw zweeds zo goed is! Ik vind het in elk geval wel indrukwekkend! oude mannen zijn niet altijd makkelijk te verstaan…

  2. Wat een grappig verhaaltje. Een fiets is in Zweden neem ik aan veel aparter als hier. Wat een kleuren op je foto”s en wat een licht. Ik wens je sterkte met de komende donkere tijden. De zweden hebben daar van jongs af aan voor geoefend, maar jij bent nieuw in dit land.
    Mijn sneeuwluipaard is gewoon de nederlandse vertaling voor snowleopard, het nieuwste besturingssysteem van de MAC van Apple.
    Ik ben niet zo handig, als je me 10 keer iets voordoet, kan ik de 11 e keer ook zelf door het hoepeltje springen. En het is me nog niet vaak genoeg voorgedaan, ik spring steeds naast het hoepeltje.
    Groetjes Annelies

  3. Hé , maar SPRINGEN doe je!! Bedankt voor je antwoorden.

  4. Hahahaha, geweldig! Ik moet erg lachen om je logjes! Maar wat een opsteker (toch)! 🙂

  5. Achossie, wat een leuke ontmoeting! En ook al is hij doof: wat maakt het uit? Je hebt het compliment op zak! Als je onverstaanbaar was geweest had hij het ook wel gezegd.

  6. Welnee, joh! Gewoon geloven dat je uitstekend geïntegreerd bent!! (helpt bij je zelfvertrouwen… hihihi)
    Vind het toch al knap dat je na 3 maanden dan zomaar Zweeds aanhoort en begrijpt (en terug praat!). 3 maanden…. joh, da’s toch supersnel!!

    • Nou, die opsteker had ik wel nodig ook, want telefoongesprekken gaan nog helemaal niet. Ik heb er net een achter de rug. Raar is dat, hè, omdat je een zintuig (ogen) mist, is het meteen veeeel moeilijker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s