Kinderen, kind, wat leuk!!!!!!


Wat is het toch heerlijk om een beetje met een kind aan te rotzooien! Heerlijk om een beetje spelletjes te doen en dan te zien hoe hij langzaam wat meer tonus krijgt, hoe hij de lippen een beetje gaat sluiten, hoe zijn hoofdbalans ietsje verbetert. Natuurlijk hebben we ook veel tijd besteed aan het het helder krijgen van het probleem en het instrueren van de ouders. We hebben de ouders de mondmassage geleerd en wat blaas- en zuigspelletjes. We hebben zijn dagritme bekeken en wat veranderingen voorgesteld, zodat hij ’s morgens wat meer activatie krijgt aangeboden, zodat hij zich overdag misschien wat beter kan motiveren. Ik ben mijn ‘fingerspitzengefühl’ v.w.b. kinderen nog niet kwijt. Op een gegeven moment vergat hij helemaal dat ik geen Zweeds spreek en begon hij vrolijk een verhaal te vertellen tegen mij. Jessica op de achtergrond vertaalde, maar hij had het echt niet door. Ik kon trouwens 60% verstaan, ook al omdat Jessica langzaam en duidelijk praatte tegen de ouders.
Over een maand hebben we weer een afspraak, maar dan ook metde leerkracht en de spraaklerares erbij. En Jessica natuurlijk. Zo’n spraaklerares is geen logopediste, maar een leerkracht met een jaar extra onderwijs met betrekking tot spraak en taal. Zij voeren alleen programma’s uit, maar bedenken ze niet zelf.
Het is een heerlijk mannetje, maar hij heeft grote problemen. Het is wel leuk om te zien hoe voor de ouders alles op zijn plaats valt als je uitlegt waar de problemen vandaan komen en dat alles samenhangt met het basisprobleem.
Toen ik thuiskwam om tien uur, was de buitendeur op slot en ik kon er niet in. Hier zitten geen brievenbussen of bellen aan de buitenkant. Om negen uur gaat de deur buiten op slot en je kan er alleen in als je een sleutel hebt. De sleutel zat in mijn jaszak, maar die had ik niet bij me. Eerst heb ik steentjes tegen de ramen gegooid, maar dat hoorde Leo niet. Toen is de broer van het jongetje waar we heen zijn gegaan (hij is volwassen, hoor en was ook meegegaan) naar ons balcon geklommen en heeft daar op de deur geklopt. Anders had ik de hele nacht buiten moeten blijven. Ik had nl. ook mijn mobiel niet bij me. Gelukkig maar. Nu ga ik nog even een brief in het zweeds schrijven voor onze leares zweeds: huiswerk.

2 Reacties op “Kinderen, kind, wat leuk!!!!!!

  1. leuk om te lezen dat je het zo leuk vindt om nog wat te doen met die kinderen… leuk hoor

    ik begijp dat taal dan eigenlijk er niet zo toe doet? dat is dan ook wel een bijzondere ervaring of niet?

    liefs

  2. Ja, wat dat betreft heb ik al veel meer ervaring opgedaan, ook met kinderen die helemaal niet kunnen praten. Iedereen heeft het vermogen om te communiceren zonder spraak, maar we verliezen dat heel makkelijk, of beter gezegd; we verliezen het vertrouwen dat het mogelijk is. Maar je hebt gelijk: het is altijd een bijzondere ervaring als je merkt dat er andere manieren zijn om diep contact met iemand te krijgen zonder spraak.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s