De oudste van de jongste is ouder dan de jongste van de oudste……

de oudste van de oudste met de oudste van de jongste (Lachen, had ik gezegd, stom, stom, stom....)

8 jaar schelen ze, mijn dochters. Toen de oudste een jaar of dertig was, kreeg ze haar eerste. Mijn jongste wordt in september dertig en dan heeft ze drie kinderen(die had ze al toen ze 29 werd).
Als ik in Nederland ben, logeer ik altijd in beide gezinnen. Ik slaap bij allebei op zo’n supersonisch luchtbed. Het is me bij allebei even lief, maar er vallen wel verschillen op.
Bij mijn oudste dochter kom ik altijd op haar vrije dag, eet dan ‘s avonds mee en pas de volgende dag op haar kinderen. Zij en haar man hebben een fantastisch georganiseerd leven. Ze werken allebei vier dagen en de andere oma past ook nog een dag op. De kinderen gaan dus 2x per week naar de opvang. Dat hebben ze ook helemaal georganiseerd.Om kwart over zeven komen de kinderen uit bed en wordt er begonnen met ontbijten, wassen en aankleden. De ene ouder vertrekt om half acht en haalt de kinderen dan weer om vijf uur op, de andere brengt de kinderen naar school en crèche en komt om zeven uur thuis als het eten klaar is en dat rouleert. Als mijn dochter thuiskomt, begint ze meteen met koken. Ze krijgen 1x per week een biologisch groentepakket en daar koken ze de recepten van met vis of vegetarisch, af en toe met vlees.. Het is heerlijk eten, vaak pasta, pizza, lasagna, rijst, zelden aardappels. Omdat zij altijd precies weten wat ze gaan eten en precies weten hoe ze het willen hebben, kook ik daar eigenlijk nooit. Mijn dochter wordt zelfs een beetje geïrriteerd als ik probeer haar te helpen met koken en heeft liever dat ik ondertussen wat met de kinderen doe. Ze zet altijd meteen lekker thee voor me en ik laat me bij haar dus heerlijk verwennen en van alles voorschotelen.

Mijn andere dochter heeft een eigen bedrijfje en moet daarvoor eens in de zoveel tijd naar een school toe. Verder is ze thuis bij de kinderen. Die spelen ingewikkelde en vaak luidruchtige spellen met zelfgemaakte voertuigen en planken of kisten of glijbanen waar dan van alles afglijdt of -springt. De oudste is net vier geworden, maar ze heeft besloten thuisonderwijs te geven.

een schort over een piama...

We bespreken vaak van te voren al allerlei projecten die we met de kinderen gaan ondernemen als ik naar Nederland kom. Deze keer wilden we in ieder geval met de Spido mee. Dat zou dan de eerste woensdag plaatsvinden, ook met die twee van mijn oudste dochter. Mijn oudste kleindochter moest ‘s morgens eerst naar school en ik ben haar op gaan halen met de drie anderen(de baby bleef bij haar voedende moeder). Toen zijn we eerst pannenkoeken gaan eten in het Kralingse bos, ook al een traditie.


Toen we terugkwamen van het pannenkoeken eten, was het te laat om nog naar de Spido te gaan. Uiteindelijk hebben we dat vrijdag gedaan zonder die twee van mijn oudste.
Van alle vier onze kinderen, eten mijn jongste en haar man het meeste gewoon Hollandse pot, maar ook heerlijk hoor! Mijn dochter bedenkt vaak om een uur of drie pas wat ze wil gaan eten en is altijd in voor plotselinge veranderingen en allerlei verrassingen. Zo komt het dus, dat ik daar regelmatig kook en vandaar dat ik daar dus ook boodschappen haal. Meestal eten we ook altijd 1x chinees daar, want dat kan ik in Zweden nu eenmaal niet en ik vind het lekker en zij ook!

het schortje wordt bewonderd......

Als er iets geregeld moet worden, of als er problemen zijn, regelen we dat eigenlijk altijd met onze oudste dochter. Zij zijn heel goed in het vinden van zaken op internet en ze weten hoe je dingen regelt. Toen we in Colombia waren, had ze in no time tickets gekocht en ook weer geannuleerd toen Leo niet mocht reizen. Zij belde ook met de zweedse verzekering als dat handiger uitkwam met het tijdsverschil.
Bij mijn jongste dochter is de administratie lang niet altijd op orde en ik hoef b.v. aan haar niet te vragen dingen op te sturen, want daar komt meestal niks van. Bij mijn bezoek vorig jaar is mijn badpak op miraculeuze wijze verdwenen, zulke dingen. Van de oudste twee kinderen kwamen de geboortekaartjes na een week of vier bij de mensen aan en bij de jongste heb ik in Zweden van te voren een adressenlijst gemaakt met stickers, zodat de geboortekaartjes gewoon na drie dagen weg konden.
In het gezin van mijn oudste maken ze altijd fantastische vakantiereizen van vier weken in de zomer en iedere schoolvakantie zijn ze ook lange weekenden weg. In de zomer houden ze van kamperen en zwerven (gecontroleerd zwerven) en in de winter of andere seizoenen gaan ze in huisjes met vrienden of gewoon met het gezin. Ze komen een keer per jaar een week bij ons met de auto.
Het gezin van mijn jongste dochter gaat ieder jaar wel een weekje weg met de ouders van mijn schoonzoon en mijn dochter komt ook wel een of twee keer per jaar naar ons. Dat wordt wel minder, want met meer kinderen wordt de vliegreis natuurlijk steeds omslachtiger en duurder zelfs als je gesponsord wordt. Verder hebben ze eigenlijk nooit een echte grote vakantie. Ze zijn graag in en om het huis aan het spelen met vrienden en familie. Ze houden er ook erg van om samen uit eten te gaan of naar de film (als moeders oppast tenminste).

met papa dollen op de bank.....

Het is heel leuk om te observeren hoe je kinderen met hun karakter en gekozen partner op hun eigen manier hun leven vorm geven en zich daar goed bij voelen… Het is leuk om volwassen kinderen te hebben en af en toe een beetje deel van hun leven uit te maken!

Woordeloze woensdag: school doodt het creatieve denken.

“>

Baasbraal op zijn zweeds !! (met een heleboel fouten)

Omdat zij het me enkele weken geleden vroeg en omdat mijn zweedse lerares het me voorstelde, schrijf ik voor één keer een logje in het Zweeds. Want ik kan nu zweeds praten!. Ik kan ook zweeds verstaan, ik luister naar de zweeds op de radio en tv. Na een jaar Mix Megapol, heb ik een radiostation gevonden met veel interessantere programma’s over literatuur en medische onderwerpen b.v. Toch is het luisteren naar Zweeds nog steeds erg vermoeiend. Soms denk ik er te licht over (onderschat ik dat) en vervolgens heb ik een probleem. Bijvoorbeeld: een vriendin van mij had enkele weken geleden een politieke bijeenkomst waarin twee onderwerpen behandeld zouden worden die mij erg interesseren. Het eerste onderwerp ging over thuisbevalling en het andere onderwerp ging over thuisonderwijs. Alletwee zijn ze verboden in Zweden, het meest democratische land ter wereld.
Ik kon alles verstaan wat ze zeiden, maar tijdens de behandeling van het tweede onderwerp, viel ik in slaap! Dat was echt alleen maar omdat ik zo moe werd van het steeds maar in het zweeds luisteren, niet omdat de presentatie of de discussie saai waren. De man die over het thuisonderwijs kwam vertellen, was speciaal uit Uppsala gekomen . Dat ligt 300 km. (30 mijl zeggen de zweden) van Linköping vandaan en dan ga ik zitten slapen! Natuurlijk heb ik mijn excuses aangeboden en uitgelegd waarom ik in slaap viel, maar ik schaamde me mijn ogen uit mijn kop.

Ik vind dat dit wel genoeg is voor vandaag, ik ben alweer moe…..

Dit is de vertaling van het zweedse logje van gisteren…….

Baasbraal på Svenska!! (med jättemånge fel)

Morgen komt de vertaling in het Nederlands …. breek je tong er niet over! Van alle woorden die ik zelf in het woordenboek moest opzoeken, heb ik de nederlandse vertaling erachter gezet,
Imorgon kommer översättning i Nederlänsk. Alla ord att jag måste hitta i ordboken, har jag översättat

För att hon bad mig för några veckor och for att min svensk lärare föreslog mig(het voorstelde), skriver jag en gång på svenska! För jag kan tala svenska nu!! Jag kan också första svenska, jag lyssna på svensk radio och teve. Efter ett år Mix Megapol/ har jag hittad ett station med mycke intressantare programm, om litteratur och hälsa (medische onderwerpen, gezondheid) till exempel. Ändå är lyssna på svenska jätte tröttsam (vermoeiend) . Ibland tror jag för lätt om det och sen har jag en problem. Till exempel: En kompis hade ett politiskt möte för någre veckor med två ämnen i vilka jag är mycket intreserad . Förste ämnet var om hemförlossning (thuisbevalling) och andra ämnet var om hemundervisning. Både är förbuden i Sverige, som är mest demokratiskt landet i världen. Jag kon förstå allt vad man säger, men jag somnade med andra ämnet! Det var bara för att jag blev så trött att lyssna på svenska hela tiden, inte för att presentation eller dicussion var tråkiga(saai). Mannen som berättade om hemundervisning hade särskillt kommit från Uppsala. Det ligger 300 km. (30 mil som svenskan säger) från Linköping och jag sover! Självklart bad jag om ursäkt(bood excuses aan) och förklarade jag varför jag somnade, men jag skämmade ögonen ur mig (schaamde mijn ogen uit mijn kop)!

Jag tycker det räcker för idag, jag är trött igen…….

Beloofd is beloofd: zelfgemaakte zuurkool – hemgjort surkål

Zoals beloofd in dit logje, volgt hier mijn recept van zelfgemaakte zuurkool.
Ik maakte het met een aantal mensen, dus ik heb eerst alles klaargezet:

Kolen klaargelegd, recepten klaargelegd (stikvol fouten, as zondag krijgen ze de verbeterde versie) en:

een bekertje karnemelk, een bekertje zout, een bekertje peperkorrels en een bekertje jeneverbessen
Dan heb je natuurlijk de potten:

Behalve de keulse pot links bovenin (dat is een erfstuk van mijn schoonmoeder), hebben we alle potten in een tweedehandswinkel gekocht voor prijzen varierend tussen E. 1,50 en 3,00. De pot mag niet te bol zijn, want dan kun je geen druk op de zuurkool zetten aan de zijkanten en dan lukt het niet goed.

Verder heb je nodig per pot:

een lapje wat heet gewassen kan worden en een steen om op de zuurkool te leggen. Dat bleek nog het moeilijkste van alles te krijgen! Moet je nagaan: de tuincentra zijn met kerstmis bezig en niet met stenen voor je tuin. Bovendien moeten ze IN de potten passen. We zijn drie tuincentra afgeweest en de laatste stenen mochten we gratis uit de rand van een toontafel halen, die nu niet meer gebruikt werd! Natuurlijk hebben we ze wel eerst goed uitgekookt en afgeborsteld.

Dan gaat het dus als volgt:
Je snijdt witte kool (evt. vermengd met savooije kool en/of spitskool) in zo dun mogelijke reepjes die je even in een vergiet afspoelt en uit laat lekken:

Daarna leg je een laagje kool in de pot (tot hij bijna half vol zit) met een theelepel zout, een theelepel karnemelk, twee peperkorrels en 1 jeneverbes.
Daarna ga je stampen met je vuisten of met een vijzel, totdat het vocht er uit komt. Dat herhaal je dan met een tweede portie, net zo lang tot je pot vol is en alle kool precies onder water staat. Hij moet echt goed vol zitten. Als er te veel water in zit, moet je een beetje afgieten, als er te weinig water inzit moet je wat van een andere pot erbij gieten.

stampen maar.....

Als de pot goed volzit, leg je het natgemaakte doekje er op en daarop de steen (Sommigen leggen er ook nog een rond plankje op en daarna de steen) Alle zuurkool moet nu onderstaan.

Daarna doe je er een schone droge (thee)doek overheen. Dat is alleen om te voorkomen dat er stof of wat dan ook in valt. Je zet de zuurkool vervolgens de eerste week op een warme plaats in de keuken of waar da ook (20-23 graden).

De melkzuurbacteriën gaan dan aan het werk. Na een week was je de steen en het lapje goed af (heet) en je legt de doek met daarop de steen weer op de zuurkool. Goed aandrukken en weer een schone doek er overheen. Dat herhaal je iedere week. Je zal zien dat er wel wat schimmel op de steen en op het doekje komt, maat de zuurkool krijgt geen schimmel. Wel kan er een witte laag op komen. Dat kan geen kwaad, maar hij moet er wel afgeschept worden met een SCHONE lepel of schuimspaan.De zuurkool kan na een week wel wat koeler staan, het proces is in werking gezet. Iedere week herhaal jet he proces van wassen, er weer op, goed aandrukken, schone, droge doek er overheen. Na ongeveer 6 weken is de zuurkool klaar en kun je het eerste portie er uit scheppen. Leg de steen op de overgebleven zuurkool. Je kan dat zo doen tot de zuurkool helemaal op is. Een ander methode -lang leve de diepvries- is om de zuurkool in porties in te vriezen en dat ga ik zeker proberen. Oude zuurkool wordt nl. erg zuur en daar hou ik niet van!

Naar Zwolle.

Vandaag zijn we naar Zwolle geweest. Omdat het mistte, zijn we iets later vertrokken dan we van plan waren, maar de mist was alleen in het westen van het land. Ik heb weer kennisgemaakt met twee heerlijke jongetjes, kinderen van een goede vriendin van mijn dochter die ik zelf al kende. Met weemoed kijk ik naar de jongere generatie die nu ook allemaal kinderen krijgen. Het is leuk om te zien hoe de karakters van die meiden nu doorwerken in de manier waarop ze moeder zijn en hoe hun kinderen afgebakken zijn. Op de heenweg waren mijn kleinkinderen wakker en hebben we alle soorten vrachtwagens benoemd (er zijn verschrikkelijk veel soorten zeg!)en allerlei liedjes gezongen. Op de terugweg zijn ze alle twee in slaap gevallen en konden mijn dochter en ik ongestoord praten over opvoedingsstijlen en thuisonderwijs en dat soort hoogst belangrijke zaken. ‘s Avonds hebben we taco’s en burrito’s gegeten en dat was mijn laatste avond bij mijn dochter en haar gezin van dit jaar. Ik heb nog wel haar auto mogen lenen voor morgen als we van hot naar her moeten rijden eerst Leo ophalen in zijn hotel in Centrum-Rotterdam waar ik mijn koffer neerzet, want ik blijf daar de laatste nacht slapen, daarna volmachten tekenen in Capelle, dan een crematie in Rotterdam-Zuid. Daarna moet ik Leo naar de Erasmus-Universiteit brengen voor een promotie, dan naar Oud-Beijerland om het geleende fototoestel terug te brengen en dan de auto terugbrengen naar Hendrik Ido Ambacht. Daarvandaan moet ik met Openbaar Vervoer naar het Loydkwartier waar het slotdiner van de promotie en het Ph.D-programma is, waarna we naar ons hotel gaan lopen hoogstwaarschijnlijk.. dat is ongeveer 25 minuten en daarvoor heeft ze heel lief haar al eerder verzette afspraak alweer afgezegd. Maar natuurlijk ben ik zo weer weg bij haar en dan zie ik iedereen pas weer live in januari. Nu ben ik compleet versleten, maar ik moet nog de electriciteit en het gas opnemen, nog briefjes schrijven met ons thuisadres, zodat de post kan worden nagestuurd, ik moet mijn koffer keurig inpakken en alles wat ik niet in het huis wil achterlaten er in zien te krijgen (gaat ruim lukken, ik heb nog veel ruimte over). Ik heb nog niet gekocht : het boek van Teunie Luijk (“Dat doen we zelf wel”) . ik heb geen kaas gekocht en ik heb geen worst gekocht bij de Hema voor Jessica. Verder heb ik GEEN hydrofielluiers gekocht in Nederland en die kan je in Zweden niet krijgen. Voor de rest heb ik pretty much alles, want stroopwafels koop ik wel op het vliegveld.
Ik heb de neiging om zo mijn bedje in te rollen, maar ik weet zeker dat ik dan morgen tijd te kort kom en dan kan ik mijn huis niet meer in of zal ik 1 sleutel stiekem achterhouden zodat ik ‘s middags nog wat kan doen? Ik moet Leo om half negen halen, dus om acht uur hier weg met mijn koffer in de achterbak. Dan moet ik dus om zeven uur opstaan om me alvast voor de begrafenis te kleden en zo……..
Toch rol ik mijn bedje in, dan ben ik morgen waarschijnlijk om half zeven uitgeslapen……
Welterusten allemaal

De langste dag is alweer voorbij, maar het feest moet nog komen….

Gisteren was het dus zo ver: de langste dag! De zon ging hier om 3.56 uur op en om 22.02 onder, maar deze kille cijfers zeggen niet dat het de hele nacht niet compleet donker wordt in deze dagen. In de atmosfeer blijft het licht schijnen en er ontstaat midden in de nacht een heel apart schijnsel. Het schuurtje met een witte lijst en de witte reling van ons terras, worden op een hele speciale manier vanuit het Noorden verlicht. Het is een licht tussen spookachtig en sprookjesachtig in, echt bizar. Ik heb geprobeerd er een foto van te maken, maar die wordt toch te donker om het goed te zien. Toen we vroeger eens in Noorwegen de middernachtszon hebben gezien, was die paars. Bij het ploegen door drie keer een atmosfeer, verandert de kleur. Alles waar de zon op schijnt, wordt dus ook paars, de rotsen, het strand enz. We hebben er toen een foto van gemaakt, maar de zon is op die foto gewoon geel en de omgeving ook. Ik denk dat door het hoge paarse gehalte van de zon die zo’n 600 km. hoger schijnt, het wit in mijn tuin extra oplicht, net als bij zo’n discolamp (ik weet de naam even niet). Ik word er speciaal wakker voor en sta dan zo’n 10 minuten te kijken en te klooien met mijn fototoestel. Daarna ga ik maar weer slapen, wat moet ik anders doen?
En wat heb ik gedaan op de langste dag? Ik had allerlei keutelplannetjes, maar ik werd om half negen gebeld of ik met een vriendin mee wilde naar Stockholm om te protesteren tegen de dreigende nieuwe wet in Zweden, waarin thuisonderwijs verboden gaat worden. Dus heb ik alles laten vallen om 200 km. heen en 200 km. terug te rijden. In Stockholm hebben we op een onvervalst zweedse manier geprotesteerd: heel netjes! Er zijn nl. twee regeringsgebouwen waartussen zich de Kamerleden en Ministers (gans zonder beveiliging!!) heen en weer spoeden. Als ze langskwamen, kregen ze een folder aangeboden. Dat was alles! Het was in het absolute centrum van Stockholm, dus ik heb ook nog even in een paar straatjes gelopen en rondgekeken. Er waren erg veel toeristen. Ik hoorde een heleboel talen, waaronder ook Koreaans!
Gisteravond kwam Jessica nog en hebben we video’s van kinderen bekeken en een paar afspraken gemaakt om kinderen echt te bekijken en adviezen te geven. Om 10 uur ben ik nog even bij Leo aangeschoven om honkbal op t.v. te kijken, maar na vijf minuten zat ik al te dommelen.
Vrijdag is het grote feest. Dan wordt er gedanst om de boom of staak of zo. Ik zal jullie bijpraten met foto’s en zo. Jullie krijgen nog een apart logje over de vrienden die a.s. vrijdag zouden komen, maar niet komen……
Nu ga ik keutelen wat ik gisteren niet gedaan heb, een kinderpicknickbank kopen en een kinderzonnestoel en een bos stokken om de late pioenrozen op te binden! Vanmiddag ga ik ramen zemen, want de zon staat er nu op en dat is geen mooi gezicht. Zoiets, is dat keutelen genoeg?