Categorie archief: humoristisch

Springerige Willem, herinneringen aan Rotterdam

Toen wij trouwden, hebben we het eerste jaar in een huisje onder de huurwaarde gewoond in de Pijperstraat, in Rotterdam Crooswijk. In 1969 kostte dat fl. 30 per week Het was een halve woning, achter woonde iemand anders.We hadden een kamer van 6×3 met een bedmeubel (een bed dat op een kast leek als het opgeklapt was), een klein gangetje met WC en een keuken. De douche was op zolder. Naar aanleiding van een van de commentaren bij het stukje van Loes de Roode-Hagendijk hieronder wil ik een verhaal vertellen over Springerige Willem, zoals wij hem noemden. Toen ik hem leerde kennen, was het een man van een jaar of 35 en hij had een electriciteitszaak op de Crooswijkseweg. Willem kreeg voortdurend schokken in zijn lichaam, waarbij hij met armen en benen trok of huppeltjes en sprongen maakte. Zijn hoofd bewoog ook alle kanten op en tijdens het praten schoot zijn stem soms uit. Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar heb me laten vertellen dat hij een keer een televisiemast op een huis heeft gezet en dat toen heel Crooswijk uitliep om te zien of hij niet van het dak zou vallen.. In ieder geval: ik had een wekker die de geest gaf, dus ik bracht hem naar Springerige Willem. Ik had natuurlijk van alles geprobeerd eerst, maar het ding deed het niet meer. Springerige Willem keek ernaar en pakte hem beet. Toen kreeg hij een van zijn befaamde flinke schokken en de wekker vloog bijna uit zijn handen. Hij keek er nog een keer naar en het ding deed het! Ik heb hem vriendelijk bedankt, de mensen in de winkel moesten er hartelijk om lachen en ik hoefde niks te betalen…..

Dit stukje heb ik geschreven op de Facebookpage van Je bent een echte Rotterdammer als je….
Ik ben van plan nog meer herinneringen aan Rotterdam te schrijven…

Geschiedenis

Het volgende stukje heb ik een tijd geleden geschreven en nooit gepubliceerd. Het was niet af, maar nu weet ik helemaal niet meer hoe ik het af wilde maken. Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Hier komt mijn stukje:
Oh jongens, wat ben ik van geschiedenis gaan houden! Hoe langer ik leef, hoe meer ik van geschiedenis ga houden en hoe meer geschiedenis ik meemaak.
Zo hebben ze vastgesteld dat verjaardagen vieren goed is voor de gezondheid. Het is statistisch bewezen namelijk dat die mensen die de meeste verjaardagen op hun naam hadden staan, het oudst werden…..
In de Bijbel wordt gewaarschuwd over de gevolgen van zonden tot in het derde geslacht. Ik heb ontdekt dat dat voor alle gewoontes en zienswijzen geldt die we met de paplepel kregen ingegoten.Je denkt dat zaken heel lang geleden zijn gebeurd en dat die geen invloed meer hebben op de mensen, maar dat is beslist niet waar.

Het feit dat de Romeinen niet verder zijn gekomen met overwinnen dan tot de Rijn, heeft tot de dag van vandaag tot gevolg dat de boerderijen bijvoorbeeld in Limburg en Brabant een andere vorm hebben dan in de rest van Nederland, dat de Brabanders en Limburgers een andere volksaard hebben, dat het katholicisme daar gebleven is na de reformatie en dat het boven de Rijn op verzet stuitte (met de Romeinen meegekomen en dus veel meer opgedrongen aan koppige Friezen en Hollanders). En waarom denken jullie dat de fornuizen van tegenwoordig nog steeds de vorm hebben die ze altijd hadden? Omdat ze vroeger heel vroeger door een vuur verwarmd werden. Tegenwoordig hebben een aantal mensen hun oven op een andere plaats, maar er zijn beslist ook nog een heleboel ovens onder de gaspitten of electrische platen, zodat je je rug bijna breekt als je je brood uit de oven moet halen.
Toen ik naar Zweden kwam, ben ik me nog veel meer bewust geworden van de grote invloed die geschiedenis op onze volksaard, op onze gewoontes heeft. Als je in een vreemd land gaat wonen, besef je natuurlijk dat je de taal niet spreekt in het begin. Wat ik me pas veel later realiseerde was, dat je ook in een land komt te wonen met eigen gewoontes, met een eigen kijk op de mensheid.Die gewoontes en manier van reageren is niet zomaar uit de lucht gevallen, dat is gevormd door geschiedenis, door gebeurtenissen die de mensen dwongen om op een bepaalde manier te reageren. Dat blijft voortleven in de volksaard.

Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Dat dat laatste stukje er twee keer staat is geen vergissing. Het hoort eronder, maar ik heb het nu geschreven, dus staat het er twee keer.

Oma Duck en de hoogbegaafde muis.

Eindelijk heb ik hem en kan ik hem vandaag ergens in het bos zetten. Van Marijke O. heb ik vorige winter twee levende muizenvallen opgestuurd gekregen. Het logje daarover staat hier. Het was weer zo ver. Vorige week zag Leo een muis door de kamer lopen. Ik mijn muizevalletjes weer tevoorschjn gehaald en opgezet. De eerste nacht had ik al meteen een muisje, een heel kleintje. Hij mocht van mij helemaal alleen gaan buitenspelen. Maar de muizen waren niet weg. of meerdere Er zat één muisje bij mijn afvalemmer. Wij hebben gescheiden afval – voedselafval wordt hier vergast tot compost en biogas, schrijf ik nog wel eens over – en de muis (zen) knaagde(n) een gat in de plastic zak. Na twee dagen de muizevallen in de kamer te hebben laten staan, ontdekte ik dat ik meteen hele slimme muis te maken had. Een van de twee muizevallen heeft een dichte achterkant. Dat maakt dat je heel moeilijk het voedsel aan het pinnetje krijgt en dat de muizenval nogal stroef dichtgaat. De andere muizenval heeft een pinnetje aan de achterkant waardoor hij open kan. Die muis was zó slim, dat hij het eten uit de ene muizeval kreeg zonder dat het pinnetje voldoende bewoog om de val te laten dichtslaan en bij die andere duwde hij het pinnetje omhoog als de val was dichtgeslagen, zodat hij aan de achterkant er weer uit kon. Toen had ik er genoeg van. Ik heb de muizeval op de deksel van de compostbak gezet. Gisteravond was drie keer het eten eruit zonder dat de val dichtsloeg en ik vroeg me af hoe dat kwam. Dit keer was het mijn schuld. Ik had er geen rekening meegehouden dat die veer naar voren omslaat en daar had hij de ruimte niet voor omdat de onderkant van de wasbak ervoor zat. Toen ik dat had opgelost, heb ik de achterkant met plakband dichtgeplakt en bovendien klem gezet, zodat het klepje niet open kon. En ja, een uurtje later had ik een dikke, vette door mij dagenlang met kaas en pindakaas gevoerde muis gevangen, een SCHATJE!! Maar toch ga ik hem niet houden, hij mag in het natuurreservaat gaan wonen.
004
Mijn volgende logje is in het Engels voor een keer. Ik ben namelijk aan het quilten, hele mooie nieuwe patronen, en ik heb een online quiltcursus gekocht. De lerares moedigt ons aan om aan het eind van de week in te sturen wat je hebt gedaan en je gedachten erbij. Dat ga ik doen en dan geef ik er Engels commentaar bij voor die arme Amerikanen die alleen maar Engels spreken…… Er komen nog logjes over – mijn serre, – mijn aardappels – de manier van vuil ophalen hier – en over mijn liefde voor geschiedenis en genealogie. Ook speel ik met een nieuw WE300-logje. Ik heb het echter erg druk en logjes schrijven komt er niet zo van de laatste tijd. Maar ja: zoals ik ook aan andere bloggers schrijf: je kan schrijven op je eigen blog wanneer en wat je maar wilt en dat kan dus ook inhouden dat je NIET schrijft. Liefs van mij en jullie horen weer.

Je bent een echte Rotterdammer als ……..

Tien jaar heb ik gewoond in het huis waarin ik ben geboren: Turnstraat 8 in Sportdorp, ook wel De Put genoemd. Als Nederland-België in het Feijenoord Stadion werd gespeeld, werden er ineens auto’s in onze straat geparkeerd, Belgische en Nederlandse. Die werden dan door ons tijdens de wedstrijd gewassen en de meeste mensen gaven ons dan een dubbeltje of zo daarvoor. Als Nederland een doelpunt maakte, kon je bij ons in de straat het gejuich horen. Het is dan natuurlijk vanzelfsprekend dat je Feijenoord fan wordt. Verscheidene malen mocht ik met mijn vader mee naar een wedstrijd van Feijenoord. Ik heb er mijn eeuwige liefde voor stadions aan overgehouden, een fanatieke voetbalfan ben ik echter nooit geworden. In 1958 zijn we verhuisd naar het Zevenbergsedijkje. De bouw van deMc. Donald op de Stadionweg (bij ons boven aan de dijk) heb ik niet meer meegemaakt…..
Mijn man komt van Spangen. Ik wist niet eens dat er Sparta fans bestonden in Rotterdam tot ik hem ontmoette! Je zou zeggen: “gaat nooit goed tussen een Feijenoord- en een Sparta fan”, maar we zijn toch al bijna 45 jaar gelukkig getrouwd.
Onlangs is er een herdenkingsboek van Sparta uitgegeven goed moment, nu ze op sterven na dood zijn en mijn man heeft dat besteld. Ze waren helemaal verrukt van het feit dat een van hun boeken helemaal naar Zweden ging en ze hebben hem gevraagd of hij een foto wilde maken als hij het ontvangen had. Wij zijn dus vanmorgen naar een huis hier 400 m. vandaan vertrokken en hebben daar een foto genomen van Leo met het boek in zijn handen. Waarom daar? Het huis heet Sveden en staat zelfs op landkaarten als zodanig aangegeven.

Het huis is helaas niet te zien, lijkt precies op het onze, maar is vuiler...

Het huis is helaas niet te zien, lijkt precies op het onze, maar is vuiler…


Mijn man staat ook op de foto in het boek zelf. Toen Sparta een keer een grote overwinning had behaald heeeeel lang geleden, werden ze op Zestienhoven ingehaald door blije jeugdsupportertjes. Hij staat daartussen.
Je kunt op de foto klikken als je niet zeker weet of je erop staat hem groter wilt
Leo is degene met de stippeltjesdas (IIIIEEEEW!!!) in de schaduw van de arm van de jongen met het geruite overhemd

Leo is degene met de stippeltjesdas (IIIIEEEEW!!!) in de schaduw van de arm van de jongen met het geruite overhemd

Dit logje ga ik op de Facebookpagina zetten van Je bent een echte Rotterdammer als……, een pagina vol jeugdsentiment met Rotterdamse foto’s, Rotterdamse uitdrukkingen en Rotterdamse trots. Als je uit Rotterdam komt en ouder dan 50 bent, is het een hele leuke site. Ik eindig dit stukje met de statement: Je bent een echte Rotterdammer als je in je gezin zowel Feijenoord- als Sparta-supporters hebt!” en “Je bent een echte Rotterdammer als je uit De Put komt!”

Het was geen Botoxinjectie, maar toch zwol mijn lip op.

Mijn drie valse voortanden behoren voorgoed tot het verleden!! Gisteren heb ik drie uur (DRIE!!) in de tandartsstoel doorgebracht. Mijn kronen zijn eruit gehaald, al mijn tanden en kiezen zijn bijgeslepen en ik heb een provisorische brug gekregen. Halverwege heeft hij nog even bijgespoten, want de verdoving dreigde uit te werken en ik heb gewoon nog enkele tanden en kiezen die niet dood zijn….
Toch was de pijn niet hetgene waar ik moeite mee had. Ik moest vier keer happen en ik kan niet door mijn neus uitademen als ik zo’n brok gips in mijn gehemelte heb zitten. Ik kreeg het dus benauwd en kreeg kokhalsneigingen. “Dat is psychologisch” zei de tandarts, daar had ik veel aan. Toen al het geweldswerk voorbij was, ging hij mijn tijdelijke brug maken en ik viel bijna in slaap. Toen ik klaar was, was ik zo geschikt van alle belevenissen dat ik niet eens boodschappen heb gedaan en regelrecht naar huis ben gegaan. Daar heb ik een beker warme chocolademelk gedronken (met een slabbetje want ik morste nog met mijn verdoofde lippen). Daarna ben ik gaan slapen met een Paracetamol. Toen ik drie uur later wakker werd, voelde ik me wel beter, maar ik heb toch de afspraak die ik had, naar vandaag gezet. Nadat ik uit Nederland terugkom, ga ik nog een weekend naar mijn zoon in Flensburg en maandag 26 krijg ik dan mijn definitieve brug voor 8 dagen in om te kijken hoe hij bevalt. Dan kan ik nog wat veranderingen eraan aan laten brengen en dan wordt hij in twee dagen vastgezet.
En dit is dan het einde van mijn drie valse voortanden waaraan ik zoveel logjes heb gewijd, b.v. hier en deze is ook leuk Ik heb die tanden gebroken en er een boek op laten vallen, zodat hij doormidden brak g gelukkig bleven de tanden aan de andere helft zitten zodat ik nog bijna twee jaar met een half plaatje in heb gelopen Het was zes jaar geleden al de bedoeling dat ik een implantaat zou krijgen, maar het duurde maar. Toen wilde ik dat in Zweden, maar dat duurde ook maar. Hier zijn ze meer van de bruggen dan van de implantaten. Ik heb het gevoel dat dat in Nederland anders is.
Zoals beloofd zal ik nu mijn laatste verhaal over mijn tanden schrijven, want nu heb ik ze niet meer tenzij ik die brug breek of verlies, wat onwaarschijnlijk is
Ik was dus in Overschie eind juli voor een bruiloft en om de kinderen te zien. Het was warm en mijn dochter woont aan de overkant van de Schie (niet aan de oever van de Rotte, daar

Wat heb ik met de baby van Wouter Klootwijk te maken?

Al heel lang wil ik een logje over mijn zoekmachinetermen schrijven. Zoals je zou verwachten moeten mensen op je blog komen omdat daar iets staat waar ze naar zoeken. Gelukkig is dat ook meestal wel zo. De meeste mensen die op mijn blog komen, zoeken dan ook iets in de trant van: baasbraal, baasbral, baas braal, Leo en Janneke, Zweden blog en dergelijke. Een voorbeeld van fout zoeken is als mensen intypen baas in eigen broek, of uitgaan met je baas en dergelijke. Helaas komen ze dan ook bij deze Baas uit. De tweede categorie van mensen zoeken recepten. Mijn Italiaanse minestronesoep staat op nummer een, gevolgde door huzarensalade en een charlotte maken. Ook mijn simpele tips over b.v. het bakken van vis of hoe je kip klaarmaakt, worden verrassend vaak gelezen. Mensen die willen weten of je balkenbrij kan invriezen en of je het in Amsterdam, Alkmaar, Ede kan kopen, komen ook bij mij terecht.
Dan is er een categorie quilters en aanverwanten die via de zoekmachines bij mij terecht komen en enkele medische onderwrpen (nieren en aanverwanten) liggen ook goed in de markt, nog ietsje meer dan Sensorische Integratie en/of hoogbegaafde en thuisonderwezen kinderen..
Dan heb ik een keer over de kleedkamers van ons zwembad gesproken en dat iedereen daar gewoon bloot is. Dat logje heb ik als titel ‘naakte vrouwen’ meegegeven. Nu heb ik dus ook regelmatig mensen ie zoeken op: blote zweedse meisjes i de sneeuw, naakte zweedse vrouwen, in de Sauna en de sneeuw, in Zweden,noem maar op…. Toen ik dat logje schreef had ik helemaal niet aan zulke dingen gedacht natuurlijk… Mijn trouwens ongoing gevecht met T-Mobile en Lindorff, zijn ook nog steeds populaire zoektermen; het is duidelijk dat ze nog steeds zeer actief zijn in het innen van al dan niet bestaande schulden.
Soms vindt iemand mij als hij/zij بحث عن الملكة النحل intypt. En iedere dag heb ik ook een heel aantal ‘onbekende zoektermen’ die niet nader gespecificeerd worden. Wat zou dat dan zijn,vraag je je af als بحث عن الملكة النحل geen onbekende zoekterm is.
De laatste categorie is de raadselachtigste…… Ik kan me niet voorstellen dat de mensen bij mijn blog uitkomen als ze vragen intypen als: Heeft Wouter Klootwijk een baby? Wouter Klootwijk heeft een baby De baby van Wouter Klootwijk Ik wist niet eens wie het was! Ik heb op hem gegoogled en toen zag ik dat hij blijkbaar een kok is….. De laatste zoeker bracht uitkomst met de zoekterm: Wouter Klootwijk, baby in de pan. Ik heb ooit een foto gemaakt van een baby die in mijn 20-literpan kroop
En warempel, daar heb ik later een verwijzing gedaan naar een filmpje over iemand die een baby in bad doet in zo’n grote wok En laat dat nou Wouter Klootwijk wezen!! Ik moet toch eens wat vaker mijn eigen logjes doorlezen, kan ik heel wat van opsteken…..

68 pakjes boter….

ofte wel 34van die pondsrollen boter
boterberg
Die Leo weet me wel te motiveren. Jullie begrijpen dat ik iets minder motivatie heb om nog verder af te vallen nu ik: 1. mijn streefgewicht voor de operatie heb bereikt, 2. helemaal niet meer geopereerd hoef te worden. We zaten te eten en Leo wees op onze boter: “Kijk”, zei hij, “je ben 34 van deze pondspakjes vet kwijt. Moet je het er natuurlijk niet weer allemaal bij eten hè?” Als ik nu een zwak moment heb, denk ik aan 68 pakjes boter en probeer ik er nog 68 bij op die stapel te krijgen. Ik heb nieuwe kleren gekocht en ik ben 3 maten naar beneden. Ik verlang naar de dag dat ik maat 42 aan kan en dus in alle winkels in Zweden kleren kan kopen, maar dat duurt zeker nog 10 kilo….