68 pakjes boter….

ofte wel 34van die pondsrollen boter

Die Leo weet me wel te motiveren. Jullie begrijpen dat ik iets minder motivatie heb om nog verder af te vallen nu ik: 1. mijn streefgewicht voor de operatie heb bereikt, 2. helemaal niet meer geopereerd hoef te worden. We zaten te eten en Leo wees op onze boter: “Kijk”, zei hij, “je ben 34 van deze pondspakjes vet kwijt. Moet je het er natuurlijk niet weer allemaal bij eten hè?” Als ik nu een zwak moment heb, denk ik aan 68 pakjes boter en probeer ik er nog 68 bij op die stapel te krijgen. Ik heb nieuwe kleren gekocht en ik ben 3 maten naar beneden. Ik verlang naar de dag dat ik maat 42 aan kan en dus in alle winkels in Zweden kleren kan kopen, maar dat duurt zeker nog 10 kilo….

3x eten in één week, tevens VZG (Vreemde Zweedse Gewoonten) deel 79-81

De Zweden houden van traditie en van chique. Maandagavond hadden we een diner met de gouverneur van Östergötland (onze provincie) en de Nederlandse ambassadeur die de hele dag hier op bezoek was geweest in de provincie, niet bij ons thuis. Op de kaart stond hoe je gekleed geacht werd te gaan : donker kostuum. Dat betekent dat de vrouwen in rok of mantelpak komen. Het aantal Nederlanders dat aanwezig was, was klein. Ik heb buiten het ambassadepersoneel (naast de Ambassadeur nog 2 stuks) vier Nederlanders geteld en daar waren Leo en ik er twee van. Verder was er een Zweedse die BIJNA zonder accent Nederlands praatte. Zij is met een Nederlander getrouwd en heeft in Nederland gestudeerd. De rest van de mensen (ca. 35) bestond uit louter Zweden. De diners vinden plaats volgens een strikt protocol met plaatsaanduiding. En hier komt VZG nummer 79: man en vrouw zitten niet bij elkaar! Ik heb Leo bij het begin gezien en bij het eind, bij de koffie. We zaten niet bij elkaar aan tafel en werd tussendoor niet van tafel gewisseld (wat weleens gebeurt, dan leer je allerlei mensen kennen tijdens het diner). Niet dat ik er veel moeite mee heb, maar ik vind het toch gezelliger met Leo erbij….. We hebben ook persoonlijk kennis gemaakt met de ambassadeur, aardige man. Hij was verrukt van het feit dat we een koning krijgen en we werden spontaan uitgenodigd om bij de ambassade langs te komen op 30 april en dan de kroning te volgen via een groot scherm. Hij vertelde enthousiast de speech van Beatrix nog een keer, duidelijk zeer koningsgezind……
Op dinsdag- en donderdagochtend ga ik altijd naar mijn drie Nederlandse kinderen die eind januari zijn geïmmigreerd en die vijf uur per week steun van mij krijgen. In de koffiepauze hoorde ik een leerkracht tegen een andere leerkracht zeggen dat ze dan maar zo’n kussentje (zitkussen) ging bestellen en een anti-stressballetje. Jullie begrijpen dat ik mijn oren spitste en ook dat ik mijn mond niet kon houden. Nadat ik had uitgelegd dat ik in Nederland een beetje een expert op dat gebied was en die spullen ook had verkocht, heb ik eerst college gegeven over het verschil tussen een zitkussen en een zitbal en waarom ik voor een zitbal ben als je iets wilt doen aan het voortdurend wiebelen. Daarna vroeg ik naar het kind en ze begon uit te leggen dat hij heus niet dom was, maar dat hij niet kon stilzitten. Dat was nog niet het ergste, nee, hij kon absoluut niet schrijven en in de eetzaal kreeg hij zijn eten nauwelijks naar binnen. Er kwam meer naast het bord terecht dan erop lag bijna. Ik bood meteen aan dat ik wel even naar hem wilde kijken tijdens het eten en dat ik dan wel een advies kon geven. Dus heb ik de lunch op een school meegemaakt. De eetzaal is een eindje lopen en is de andere helft van een gebouwtje wat bij het bejaardencentrum hoort. Er is een gezamenlijke keuken, maar de kinderen zitten apart van de bejaarden. Er zit een wand tussen met een glazen deur. VZG nummer 80: de Zweden zijn zeer precies met het uitdoen van de schoenen. Waar je ook komt, doe je je schoenen uit zodra je over de drempel stapt. Ik ben al helemaal getraind. Als ik de school binnenkom, doe ik mijn jas en mijn schoenen uit. Natuurlijk deed ik dat ook toen ik de eetzaal binnenkwam. Eten vind ik, moet je met je schoenen uit doen. Daar hoef ik niet voor in Zweden te wonen. Als ik in een restaurant eet, doe ik stiekem onder tafel mijn schoenen uit. Tot mijn verbazing hou je hier nu net in de eetzaal je schoenen aan! Ik begrijp echt niet waarom, want het is ook voor de Zweedse kinderen erg lastig. Je hebt hier van die pakken waar je laarzen aan vast zitten. Nu lopen die kinderen dus in de eetzaal met die broek nog aan en het bovenstuk hangt zo’n beetje op je billen! Ik weet niet hoe het in de stad is, maar de kinderen in Nykill krijgen iedere dag vers warm eten door een kok klaargemaakt. Deze keer was het pyttipanni, dat is een gerecht van dobbelsteentjes gebakken aardappel met dobbelsteentjes ham of spek en gebakken uitjes. Er was ook een vegetarische variant. Dan is er altijd een simpele saladbar met sla, tomaat, komkommer, geraspte peen en doperwtjes met zelf te nemen slasaus. Er wordt op gelet dat de kinderen ook wat rauwkost nemen. Ze krijgen er melk of water bij. Als je bord leeg is, ga je nog een keer en dan haal je knäckebröd met boter, meer niet. Interessant….
Al ligt hier nog een laag sneeuw van 15 centimeter ongeveer, is het toch heerlijk weer. ‘s Nachts vriest het nog een graad of 8 en overdag loopt de temperatuur op tot een graad of drie, soms zelfs wel ZES!! Aan de randen van langs de huizen en onder de bomen komen steeds grotere kale plekken en waar nog een grote hoop ligt, ontstaan grotten, gletscherpoorten. De sneeuw dooit van onderaf weg en waarschijnlijk zakt de hoop dan op een gegeven moment gewoon in.

Omdat er helemaal geen wind staat is het gewoon WARM in de zon. Zondagmiddag kwam de buurman in zijn t-shirt naar ons toe en nodigde ons uit om paasgebak uit Gotland te komen eten op zijn terras buiten. Dat hebben we toen gedaan. Het paasgebak was een soort saffraankoek van gekookte paprijst en suiker en saffraan natuurlijk met aardbeien eromheen . Daarbij kon je aardbeiensaus krijgen en grote klodders(ongezoete) slagroom. ERRUG slecht voor mijn lijn, maar ik heb er gewoon van genoten natuurlijk. Sindsdien zitten wij ook in de zon ‘s middags. Hij is warm vanaf een uur of twaalf tot een uur of half vijf. Gewoon aan de rand van de sneeuw, gewoon in ons t-shirt. Want zo zijn wij, èchte Zweden…

Zó makkelijk later we er ons niet onderkrijgen hoor!

In de eerste plaats bedankt voor al jullie medeleven op het blog en op de email…… Woensdag 14 dagen geleden schreef ik mijn laatste logje en daarna werd het angstwekkend stil op mijn blog. Die ochtend heb ik mijn kleuters afgebeld en Leo was ook thuis die dag (toevallig). Ik heb even uitgehuild en Leo kreeg pas later last van een klein depressietje. Ik heb lekker saucijzenbroodjes gemaakt helemaal niet aan de lijn gedacht de hele dag. Maar toen vond ik het toch zonde. Ik heb besloten door te gaan in een iets lager tempo en nu, twee weken later, kan ik zeggen dat het goed gaat daarmee. Ik ben ondertussen alweer meer dan een kilo afgevallen, dus das mooi. Het trainen is ook op een lager pitje komen te staan. Ik haal nu meestal een keer per week. Op de dagen dat ik niet train of zwem, doe ik 60 jumping jacks en ik schuif weer sneeuw en zo. Als het nu eens lente wil worden, dan ga ik weer lekker buiten lopen. Er is maar 1 ding wat ik niet doe als ik niet train: MIJN BUIKSPIEREN! Ik KAN mezelf er niet toe zetten…. We hebben dus ook besloten om het huis op te knappen, te beginnen met de slaapkamer. Ik heb me er helemaal op gestort. Ik heb een super duur op-en-neer nieuw bed gekocht (Zweedse kwaliteit) en dat wordt volgende week donderdag bezorgd. Dan moet die kamer klaar zijn natuurlijk. Ik heb een mannetje gebeld om te verven en behangen, maar die zou vorige week eens langskomen om te KIJKEN en is nu nog niet geweest. Gelukkig kreeg ik hulp aangeboden en nu doen we (een paar vrienden en ik)het gewoon zelf! Ik heb nog nooit van mijn leven zelf behangen, maar in Zweden leer je dat vanzelf…… Toen ging ik dus behangspullen kopen. Afstomen kennen ze hier niet, zo’n apparaat is niet eens te huur. Hier plamuren ze over het behang heen en dan schuren ze het glad, zie je het voor je met als dat stof? Gelukkig ontdekte ik dat je ook plamuurBEHANG kan kopen en dat zit er nu op. Het is meteen een goede oefening in behangen. Het echte behang moet er overheen. Aan de slaapkamer kan alleen maar op vrijdag en maandag gewerkt worden, want de andere drie dagen werk ik. Het gaat dus niet zo vlot als ik wel zou willen. We hebben de hele slaapkamer natuurlijk leeggehaald en de inhoud, inclusief bed, staat nu in de woonkamer. Ik ben een voor een alle laden en laadjes en kastplankjes opnieuw aan het inrichten en van alles aan het weggooien, maar ik word er op een bepaald punt helemaal gek van, dat weet ik nu al. Als ik dan weer flink wat ruimte heb, gooi ik weer alles wat over is bij elkaar en dan komt dat een volgende keer wel weer. Het is alleen zo onrustig als overal wat ligt….
Het is hier trouwens pokkenweer, iets anders kan ik er niet van maken. Het is niet alleen -10, er staat ook nog een ijzige wind uit het Noordoosten (gevoelstemperatuur van -30)en het sneeuwt. Er is in 24 uur 12 centimeter gevallen en er komt vannacht nog 20 centimeter aan. De Zweden zijn allemaal aan het klagen ik klaag alleen over de wind die overal doorheen snijdt.
Lichtpuntje is wel dat het erop lijkt dat Leo’s conditie iets beter wordt door de dialyse. Hij lijkt het minder koud te hebben en hij heeft iets meer energie. De onderzoeken die hij nog moest hebben voor hij op de transplantatielijst komt, worden in versneld tempo uitgevoerd, dus dat is mooi. Dus al met al is het allemaal niet zo zwart als het lijkt. Alleen: ik kon steeds maar geen logje eruit persen. Ik heb iedereen gelezen, soms zelfs gereageerd, maar soms ook helemaal niet. Ik heb foto’s genomen, maar ik haal ze niet van de camera, dat soort dingen. Het is dus niet helemaal in orde, maar het is ook niet helemaal slecht. Ik mis de kinderen en kleinkinderen verschrikkelijk, maar er is even niets aan te doen. Als de verbetering doorzet, komen we met Pinksteren naar Nederland. We hebben een huis gehuurd in Limburg voor iedereen en iedereen komt, zelfs mijn zoon uit Duitsland met zijn vriendin. Als Leo’s toestand (en het weer!) het toelaten, kom ik half april ook enkele dagen om voor iedereen cadeautjes te kopen en nieuwe kleren. Dat kan niet in mei, want dan krijgt Leo de zenuwen. De cadeautjes worden dan in mei uitgedeeld (Sinterklaas met Pinksteren, moet kunnen). Dan heb ik nog een cadeautje gekregen van de Pay it forward actie van Josh Moll, waarover later. Dat is het voorlopig. Ik wilde gewoon een logje de wereld in sturen.GELUKT!

Soms voel ik me net een fabrieksarbeider…..

Vijf dezelfde babyquiltjes heb ik de afgelopen tijd gemaakt. Alleen de kleur van de zijkant was steeds anders,maar het procédé was steeds hetzelfde. Ik heb er veel van geleerd, dat wel Zo heb ik deze laatste weer ietsje beter gequilt dan de vorige en ook de rand eromheen lukt steeds beter en nauwkeuriger. Maar ik hou toch van meer variatie. Ik was nog vergeten te vertellen bij die vorige dat ik er ook een brandgaatje nou zeg maar gat, zeker zo groot als een duivenei in had gemaakt. De quilt was met zijn achterkant tegen de schemerlamp aangekomen…. Ik heb er een lapje over gelegd en een lapje erin (bij de vulling en ik heb er gewoon overheen gequilt, niks meer van te zien.
Over het pakje dat ik vandaag gemaakt heb om te versturen, ben ik erg tevreden. Dan komt het kind in me helemaal weer boven. Ik had een lelijke bruine doos waar ik het quiltje en wat verrassingen voor de oudere kinderen in had gedaan en daar heb ik pakpapier overheen gedaan, gewoon blank pakpapier. Toen vond ik het er nog niet echt feestelijk uitzien en toen heb ik aan alle zijden behalve de adreszijde natuurlijk nog een kaart geplakt. Verder heb ik er PRACHTIGE Zweedse postzegels opgeplakt van wanten en schaatsen en warme jassen en sokken en zo. Het ziet er heel feestelijk uit.
Ik heb nog stof voor twee quiltjes en het ligt er maar helemaal aan of het volgende kind een meisje of een jongen wordt. Ik heb een roze zijkant en een dieppaarse. Maar voorlopig maak ik geen rupsjenooitgenoegquiltjes meer, in juni of zo begin ik aan de volgende. Nu staat er eerst een belofte aan een tafelkleed op het programma. Ik heb de patchwork versiering al uitgezocht en ik weet de meeste kleuren ook, maar ik wil weten wat ze als hoofdkleur willen. Ik denk donkerpaars of korenbloemenblauw. Daar kan ik dan de kleuren van het patchwork bij aan laten sluiten. Ik moet mijn quiltontwerpprogramma nog even overzetten op mijn nieuwe computer.
Foto’s heb ik wel gemaakt, maar die krijgen jullie later te zien als het pakje in Nederland is aangekomen.
Na het tafelkleed moeten er zomerjurkjes gemaakt worden en dan verkleedkleren. Ik vrees dat we de quilt voor op ons bed nog even moeten uitstellen…….
Dan wil ik als laatste nog even zeggen dat jullie aanmoedigingen en ooh’s en aaah’s van het vorige logje hebben geholpen;: ik ben vanaf zaterdag een pond ruim afgevallen!

Sneakpeak bij een werk in uitvoering

Sinds ik enkele weken bezig was met lijnen heb ik iedere week of veertien dagen vier foto’s van mezelf laten nemen, van voren, van achteren en van de beide zijden. Niet alle foto’s geven betrouwbare contouren, want soms gaat de flits af en dan zit er een schaduwrandje omheen. Omdat ik even behoefte heb aan de aaaah’s en oooo’s van jullie krijgen jullie vandaag vier foto’s te zien. Twee zijn er van voren en van achteren in 2011 toen ik meer dan 100 kilo woog en de andere twee zijn van voren en van achteren gisteren genomen. Ik ben in de tussentijd 14 kilo afgevallen en dan heb ik niet meegerekend dat ik ook nog ongeveer 4 kg. spieren heb opgebouwd in de tussentijd. Ik ben van maat 52 naar maat 46 gegaan en heb ik veel conditie opgebouwd. Omdat ik nu werk, heb ik minder tijd om te trainen en is het moeilijk teblijven afvallen. Ik ben er nog niet, maar vandaag wil ik tevreden zijn en blij zijn met het al behaalde resultaat. Dat heb ik even nodig om vol te houden en er nog 10 kilo af te krijgen, niet voor de operatie, maar voor mezelf.

De procesfoto’s en de laatste foto’s in badpak volgen nog, maar nu wil ik eerst ooooh’s en aaaah’s horen. Kom maar op!

Toeval bestaat niet.

En toen werd ik vanmorgen wakker in een sprookjeswereld. Ieder klein takje en twijgje is bedekt met sneeuw, het is onvoorstelbaar prachtig en onvoorstelbaar wit. Ik weet dat er in Nederland ook sneeuw ligt, dus ik zal niet al te lyrisch doen, maar eens te meer voel ik me in een vakantieland wonen.
Op weg naar mijn eerste kind (en zijn broertje die voor spek en bonen meedoet) was ik van plan wat foto’s te nemen, daarna ging ik materiaal kopen en naar mijn tweede groepje. Natuurlijk vergat ik foto’s te nemen en toen ik bij het kinderdagverblijf aankwam, bleek het kind een uitstapje te hebben vandaag en niemand was op het idee gekomen om contact met me op te nemen. Ik besloot terug naar huis te gaan, maar onderweg bedacht ik me dat ik eerst bij de supermarkt wat boodschappen wilde halen.
Het grote gevaar van voortdurende gladheid is dat je slordig wordt. Toen ik wilde draaien op een rondweg rond een wijk (het is uitgestorven overdag in alle woonwijken), nam ik de bocht iets te ruim en gleed met mijn voorwielen de weg af in een hoop losse sneeuw. Geen kans natuurlijk dat ik daar weer uit kwam. Daar stond ik, ik had mijn mobiel wel bij me, maar had geen idee wie ik zou moeten bellen…..
Met alle dingen die me overkomen, vraag ik me altijd af wat ik ervan kan leren en of het de bedoeling is dat het me overkomt. Zo niet, dan vertrouw ik erop dat ik hulp krijg om het probleem op te lossen. Iedere keer weer ben ik er verbaasd over dat ik prompt een antwoord krijg wat beter en eenvoudiger is dan wat ikzelf had kunnen bedenken! Ik was net aan het overwegen om dan 112 maar te bellen en te vragen of zij een nummer hadden van een garage die me eruit zouden kunnen trekken, toen er om de hoek een levensgrote tractor kwam gereden. In de tractor zat een jongen van een jaar of 18 en toen ik hem aanhield, stopte hij. Hij was bereid me te helpen voor 100 kr. (ongeveer 11,60 Euro). Natuurlijk stemde ik daarmee in en in vijf minuten was het klusje geklaard. Hij trok hem er achteruit uit en het enige wat ik hoefde doen was sturen.
Snel ben ik naar de supermarkt gegaan en ik was om elf uur weer thuis nog steeds geen foto’s genomen. Normaal gesproken zou ik dan net de dagis verlaten na een uur Nederlands gegeven te hebben en zonder boodschappen. Ik ga nog maar even wat voorbereiden en wat was opvouwen en stofzuigen en een logje schrijven. Ik ga vast het vuurtje aansteekklaar maken en ik denk dat ik ook maar wat warm eten voor mezelf ga maken. Ik heb van die zakjes lijnsoep gekocht en daar doe ik soms taugé in, soms wat peultjes, vandaag wat mais en ui. Ik MOET in de veilige zone onder de 92 kilo komen. Ik zit er nu twee kg. onder, maar ik wil er vier kg. onder zitten. Tot die tijd eet ik meestal een keer per dag lijnsoep. Gisteren heb ik gado-gado voor mezelf gemaakt, heerlijk maar gevaarlijk. Je eet er snel te veel van…
De rest heb ik bewaard voor Jessica als ze komt.
Het is heel raar, maar ondanks dat we in een zorgelijke tijd zitten, voel ik me echt gelukkig! Ik zou alleen willen dat mijn kinderen en kleinkinderen ook hier woonden…..

Nierennieuws…..

Vandaag kreeg Leo zijn eerste dialyseles, best spannend allemaal. Je moet een heleboel – niet moeilijke – handelingen achter elkaar in de juiste volgorde uitvoeren. Dat moet heel zorgvuldig gebeuren om infectie van het buikvlies te voorkomen. Als je per ongeluk iets laat vallen, moet je het meteen weggooien en een nieuwe nemen. Ik denk dat ik alles iedere keer ga klaarleggen op een schone gestreken theedoek. Alle spullen worden per 14 dagen thuisbezorgd als het eenmaal gaat lopen. Je kunt dat ook naar je werk laten sturen of naar een adres in Nederland b.v. Dan hoef je geen extra koffertje mee te nemen voor je dialysespullen. Toevallig was mijn dokter ook daar aanwezig (op het dialysecentrum) en ze had nieuws. Mijn beide nieren werken ongeveer voor 50%. Een nier doet 52% en de andere 48%. Maar dat betekent niet dat mijn nierfunctie 100% is, maar het is de verdeling van de nierfunctie van 71%. Ze heeft alle gegevens naar Gothenburg opgestuurd en nu maar afwachten of ze het accepteren. Als ZIJ het niet accepteren, kunnen ze ook de gegevens nog opsturen naar Stockholm en misschien accepteren die het dan. Dat is al een keer eerder gebeurd, maar dat was iemand met een nierfunctie van 78%. Leo en ik geloven geen van beiden dat het geaccepteerd gaat worden….. Ik heb het nog over een nieuw nierfunctieonderzoek gehad en gezegd dat ik zo hard aan het trainen was en dat dat misschien de functie heeft verlaagd tijdelijk en ze overlegt het met haar collega’s of dat mogelijk is. Als ik een nieuw onderzoek krijg, ga ik een week rusten en alleen maar water drinken en – misschien – peterselie eten…. Ik zal eens op het net zoeken wat je nierfunctie verder nog gunstig beïnvloedt.
Vandaag heb ik een nieuw groepje kinderen voor het eerst gehad, ze zijn 6, 8 en 9 jaar.
Die van 6 gaan net lezen en die van 9 spreekt eigenlijk bijna nooit meer Nederlands (Vlaams), dus ik heb een leuk boom, maan, vis-spelletje gedaan. Ik heb nu ook een iets betere indruk van de kinderen, dus volgende week ga ik wat dieper overal op in. Ik had niet eens tijd om voor te lezen, volgende week dan maar. Het heeft hier de hele dag hard gesneeuwd en het was zo wit, dat je de weg nauwelijks kon zien. Ik was versleten toen ik thuis kwam. Ik heb eerst een uur geslapen. Na het eten vanavond heb ik de oprit geveegd in het stikkedonker. Beter nu dan morgenochtend om zeven uur als Leo erdoor moet toch? Nu kan ik tenminste nog een half uurtje uurtje blijven liggen. Vroeger deed ik anderhalf uur over de oprit , nadat ik ging trainen deed ik er drie kwartier over en vanavond was ik na een half uur weer binnen: trots op mij!

Als je minder beweegt, moet je ook minder eten…

Toen ik twee november een logje schreef over mijn dieet en zo, kreeg ik onder andere van haar een reactie. Het laatste stukje van die reactie luidde als volgt:

“ps heb je nooit een ehm zwak moment?? dat je toch even snackbehoefte hebt of iets dergelijks??
En hoe wapen je je daar dan eventueel tegen??”

Ik heb haar toen beloofd dat ik daar een keer een logje over zou schrijven….
Omdat ik altijd heel eerlijk wil zijn, heb ik er verschrikkelijk mee geworsteld. Sinds haar opmerking en mijn belofte, zijn die paar woorden een soort van tantaluskwelling geworden. Ik wil een eerlijk verslag doen, want mensen die willen lijnen of waarbij het niet lukt, moeten wel weten dat het niet altijd zo juichend is en dat het niet altijd zo glad verloopt. Ze moeten weten dat het niet aan hun ligt als het tegenvalt. Bij alles wat ik dacht en deed op eetgebied, dacht ik aan de verleiding om te smokkelen. Alles wat ik buiten het dieet om nam, werd figuurlijk op de weegschaal gelegd en de verleiding om daadwerkelijk te smokkelen werd ook steeds groter daardoor. Dus BEDANKT Sillie voor die vraag! Ik heb daarna twee weken een behoorlijk probleem gehad. Nu hielp het ook niet mee dat het zo hard sneeuwde dat ik een paar keer niet kon trainen en afgelopen week lag Leo in het ziekenhuis en lukte het ook niet om veel te trainen. Ik heb dan wel dingen die ik thuis kan doen. Ik doe buikspieroefeningen en ik doe Jumping Jacks, maar ik kan b.v. niet controleren hoeveel calorieën ik verbruik. Als ik naar het ziekenhuis ging op bezoek, parkeerde ik de auto aan de andere kant, zodat ik het hele ziekenhuis door moest in flinke wandelpas om bij hem te komen(ondertussen vind ik mijn weg perfect in de paralelle wereld ondergronds.) Je bent natuurlijk ook gespannen als je man ziek is en dan wil je jezelf weleens troosten met voedsel. Het gevolg van al die dingen samen was dat ik twee weken lang niets afgevallen was. Sterker nog: afgelopen maandag was ik 2 ons aangekomen! Grrrr. Het is net als stoppen met roken je hoeft nl. maar één keer het besluit te nemen om niet te roken en wat er ook gebeurt: je steekt geen sigaret op! Tegelijkertijd is het ook anders dan stoppen met roken. Je kunt niet stoppen met eten. Als je het niet goed doet met je dieet, heb je of verschrikkelijke honger en verlies van conditie, of je valt niet af. Soms zelfs tegelijkertijd. Verschrikkelijke honger hou je op een gegeven moment niet vol. Ik weet uit ervaring dat iets NIET mogen eten aan me vreet en dat ik alleen aan datgene kan denken wat ik NIET mag.
Vandaar dat ik ALLES eet, alleen niet tegelijkertijd en iets minder dan normaal. Ik eet als snacks dus noten, kaas, chocola, soms een plakje worst of zalm. Patat en meer vlees of vis, eet ik als maaltijd. Als ik patat eet, dan zonder vlees, maar wel met sla. Ik hou verschrikkelijk veel van sla met komkommer, appel, augurk, ui, mayonaise en pijnboompitten. Meestal doe ik er ook nog een schepje sesamzaad bij voor de kalkhuishouding. Als ik vlees of vis eet, moet ik er zo min mogelijk vetten bij eten, dus dan maak ik groente klaar. Sla die niet is aangemaakt, hoef ik niet. Wel kook ik er soms een ei bij en doe daar radijsjes of sla door. Maar daar komt het eerste gesmokkel. Ik vind een ei zonder mayonaise eigenlijk ook maar matig, dus ik doe er een beetje mayonaise door. Als ik brood voor Leo maak – met vleeswaren – neem ik soms ook snel een plakje(eiwitten), terwijl ik voor mezelf ook brood (koolhydraten) aan het maken ben met radijs, pindakaas, banaan of honing. Dat is het tweede gesmokkel. Dan heb ik tussen de lunch en diner in een moment waarop ik een snack mag. Soms neem ik twee snacks, b.v. een stukje chocola en een kwartier later een flinke hand noten. De chocola moet eerst verteren een uur en daarna mag je nog wel noten maar die moeten ook nog zeker een uur verteren. Dat is het derde gesmokkel. Tot twaalf uur mag je alleen maar fruit, daarna kan je kiezen voor koolhydraten of eiwitten met groente. Af en toe neem ik een zachtgekookt eitje als ontbijt. Dat is het vierde gesmokkel.
Na je laatste maaltijd moet je eigenlijk alleen nog maar drinken. Je mag een appeltje eten voor je gaat slapen, maar daar heb ik ‘s avonds echt geen trek in. Soms eet ik expres pas om acht uur, zodat de avond niet zo lang duurt, soms neem ik nog een stukje kaas om negen uur of zo, dat is het vijfde gesmokkel.
Wat ik doe om mijn gesmokkel tot een minimum te beperken.
1.Als ik goed afval, hou ik het allemaal prima vol, maar als ik niet afval, heb ik het er veel moeilijker mee om me aan mijn dieet te houden. Ik weet dat ik meer moet bewegen als ik lekker wil eten, dus dat probeer ik dan. Lukt niet altijd moet ik zeggen. Wat mij heel goed helpt als ik vreselijke trek in iets krijg is om een glas water te drinken of thee. Ik weet dat mensen het ook moeilijk vinden om geen alcohol te drinken als je aan het lijnen bent, maar ikzelf heb daar helemaal geen moeite mee, omdat ik helemaal nooit drink.
2. Het feit dat je trek hebt in iets, wil nog niet zeggen dat je het dan ook moet nemen. Door mijn dieet kan ik uitstellen. B.v. Ik heb vreselijk trek in een ei, maar ik heb ook verse broodjes gehaald. Als ik de broodjes vanavond eet, zijn ze minder vers. Ik besluit dan om mijn trek in het ei vanavond te bevredigen. Ik eet nu brood met radijs en vanavond eet ik een hardgekookt ei door de (mager) aangemaakte sla met b.v. een stuk gebraden kip. Eigenlijk moet je de kip grillen, maar dat weiger ik. Wel eet ik daardoor veel vaker koolhydraten dan eiwitten. Ik kan ook besluiten om een ei als snack te nemen tussen de twee maaltijden in. Dan kan ik ‘s avonds pasta a’l aglio en olio nemen met sugarsnaps erdoor.
3. Als ik een keer te veel gegeten heb (het was zo lekker), zorg ik ervoor dat ik het verbrand. Ik ga dan extra bewegen om het kwijt te raken.
Het kunnen bewegen en het opbouwen van spierweefsel is gewoon heerlijk. Het geeft een machtig gevoel als je conditie verbetert en verbetert, als je maag dunner en dunner wordt, zelfs zonder dat je gewicht verliest!. Er zijn bepaalde natuurlijke grenzen in je gewicht waar je echt even een hobbel moet nemen. Ik bleef nu twee weken op 92 kg. hangen. Het was echt frustrerend en ik had vreselijk trek in van alles op het verkeerde moment. Toen ik de vorige keer aan kwam, bleef ik ook langop die 92 kilo hangen. Maandag toen ik aangekomen was, heb ik een ferm besluit genomen: GEEN gesmokkel meer!!!! Vanaf woensdag ben ik minder zout gaan gebruiken en vanmorgen was ik 90.5!! Dat motiveert wel, maar je moet het er eerst afkrijgen voor het motiveert. Nog twee kilo en ik heb mijn tien kilo er af. Nu maar hopen dat die operatie ook door kan gaan….

Geopereerd op 12.12.’12., maar niet om 12.12 uur.

Nog niet veel van te zeggen…… Hij is goed uit de narcose gekomen,heeft al gegeten en heeft zelfs een stukje gewandeld. Narcose is natuurlijk rotspul, dus het duurt even. Als je dan ook nog in aanmerking neemt dat hij nieren heeft die de afvalstoffen niet zo snel kunnen afvoeren, valt het me allemaal niet tegen.

Vannacht niet meer dan vier uur geslapen en vanmorgen had ik een nieronderzoek. Vanavond bij Leo zag ik mijn dokter ook nog even en de uitslag van 30 november was teleurstellend. Mijn nierfunctie was maar 71% en voor een donatie is 75% het minimum. Maar ook zij kon bijna niet geloven dat mijn nieren echt maar voor 71% werken, want de verdere uitslagen waren uitstekend. We gaan het waarschijnlijk overdoen, dat andere onderzoek Nu denk ik: had ik nou vannacht maar een beetje langer geslapen, misschien was dat beter geweest. Straks is dit onderzoek ook niet in orde. Ze kunnen met dit laatste onderzoek ook zien of beide nieren werken en of ze allebei even veel werken. . Ik heb het wel vaker gehoord van mensen hoor! Die bleken al jaren op 1 nier te leven, die andere had het dan allang opgegeven, niks van gemerkt. Ik heb besloten een poosje zoutloos te gaan eten, misschien dat die nieren dan beter werken….. Leo zag het natuurlijk meteen niet meer zitten: “Zie je wel, je moet de huid van de beer niet verkopen…..”
Ik heb een cadeautje weggegeven hoor, om 12.12 uur! Aan een zuster, zij was de eerste ik zag. Ik had er een briefje bijgedaan met uitleg en haar opgeroepen volgend jaar ook mee te doen met verwijzing naar de website.
Ik kan geen foto laten zien van mijn zelfgeborduurde theedoek met over de hele theedoek verdeeld een aantal keer God JUl er op in het rood en in het groen, want ik heb mijn tas met fototoestel bij Leo op de kamer laten staan…… Dat was het weer voor vandaag Ik ben een beetje aangeslagen moet ik zeggen. Vanavond heb ik troostvoedsel klaargemaakt: patat. Morgen word ik weer fanatiek als ik goed geslapen heb

Lekker geregeld…..

Onze boer heeft deze winter geen hout voor ons. Dat werd bestellen bij een houthakker. We hebben er eentje gevonden en meteen maar vijf cub besteld. Nu is vijf cub hout niet zomaar weggewerkt en Leo kan niet meer helpen. Ik had dus voor morgenochtend twee jongens van onze kerk gevraagd om me te helpen. Dat was prima. Ik kook dan een heerlijke lunch als tegenprestatie, dat is de deal. Vanavond was ik vrij laat thuis, want ik moest om vier uur nog bij mijn werk langs, waarover later misschien meer, en daarna heb ik nog van alles lekkers in huis gehaald voor de harde werkers morgen. Toen ik thuiskwam, was Leo al thuis en hij had een telefoontje van de houthakker gekregen Hij komt het hout morgen brengen, maar pas om zeven uur ‘s avonds! Hij zet het netjes neer in twee containers en of wij dan een zeil hebben, want het gaat woensdag sneeuwen. Woensdagochtend vroeg moeten wij de ene auto wegbrengen voor een beurt en donderdag de andere. Hij moet die containers dan wel zo neerzetten dat die auto’s alletwee uit de garage kunnen. Terwijl ik dit typ, zit ik ineens iets briljants te denken. Ik haal gewoon mijn auto uit de garage dinsdagavond en laat het hout in de garage zetten! Dan heb ik alleen een STEENkoude auto woensdagochtend, maar dat heb ik er wel voor over. Aan hout onder een laag van 5 centimeter sneeuw heb je ook niks tenslotte. Het was vanmorgen -16 graden en het is ‘opgewarmd’ tot -10 in de middag, maar vanavond was het nog kouder dan vanmorgen en de nacht moet er nog aankomen. Ik denk dat we morgenochtend onder de -20 uitkomen. Woensdag wordt het nog maar -3, maar dan gaat het dus weer sneeuwen.
Die jongens moeten helaas woensdag en donderdag naar Stockholm, dus die kunnen niet helpen. Nou, we zullen wel zien hoe het loopt; het is niet anders. Ze komen gewoon morgen en dan laat ik ze de serre opnieuw vastplakken en de dahlia’s die in bolletjesplastic zitten, binnen of in de garage zetten (waar het ook vriest). Ik vrees dat ik mijn dahlia’s moet opgeven. Misschien koop ik wel een kerstboompje, kunnen ze dat op zijn plaats zetten. Het komt vast allemaal in orde, ik weet alleen niet wanneer. Gelukkig heb ik nog even de tijd, maar ik wil het met Kerstmis wel heel leuk in orde hebben, want twee van mijn kinderen komen met hun gezin, de een voor Kerstmis tot 26 december en de andere vanaf 27 december tot de 31e.
En willen jullie nu weten wat ik morgen ga koken? Ik heb gekozen voor een echte wintermaaltijd. Ik maak gegrild lamsvlees met aardappels uit de oven (in hetzelfde vocht gebraden als het lamsvlees). Daarbij maak ik spruitjes met kastanjes en stoofpeertjes. Als toetje heb ik risgrynsgrött met zelfgemaakte zwarte bessen sap/siroop. Risgrynsgrött (rijstebrij) is HET kersteten bij uitstek in Zweden. De traditie leert dat je een bordje rijstebrij buiten zet voor de Tomtenisse (tomt betekent een stuk land en een Nisse is een kabouter) voor en dan zegent hij voor een heel jaar je land. Als je dat niet doet, heb je misoogst en ongedierte in het jaar dat volgt.

Jullie horen wel wanneer de klap valt. Ik kan in ieder geval flink trainen om het hout binnen te krijgen. Ik word zo sterk als een paard man!