Sterke Rotterdamse Verhalen Deel I :de Big goes BIG!!!

Als ik in Nederland ben, ga ik ook meestal wat met mijn kleinkinderen DOEN. Soms doen we dat met zijn allen (drie moeders en 5 kleinkinderen), maar deze keer kwam dat niet uit. 1 van de moeders was ziek en de tweede moeder kon niet op de datum van de derde moeder. Vorige keer waren we naar De Nachtegaal geweest na een wandeling in het Kralingse Bos. De Nachtegaal is een pannekoekenhuis. De pannekoeken waren dik, melig en waaschijnlijk opgewarmd. Het personeel was meer onverschillig dan kind-onvriendelijk, hoewel dat wel zo overkwam. Ik vind dat je niet in een Pannekoekenhuis moet gaan werken als je kinderen niet leuk vindt, of als je chagrijnig van aard bent. Maar goed, deze keer niet en nooit meer naar De Nachtegaal dus……
Ik heb een verschrikkelijke hekel aan de Mac, dus dat is ook nooit een optie. Nu is er nog een pannekoekenrestaurant in het Kralingse Bos, maar dat is wat moeilijker te bereiken. Je kan er nl. niet parkeren en moet een kwartier eindje lopen. Daar kwamen we pas achter toen we een halfuur gezocht hadden en via alle mogelijke ingangen het hadden proberen te bereiken waarbij we zelfs verboden bospaden ingingen!
Tenslotte wisten we waar het was en konden we er naartoe lopen nadat we onze auto legaal geparkeerd hadden. Onze moeite werd meer dan beloond. Wat een gezellige tent en wat een lekkere pannekoeken! We werden bediend door een jongen van tussen de 19 en 25 jaar, zo schat ik, en hij was vrolijk, vriendelijk en beleefd zonder onderdanig te zijn. Hij was duidelijk trots op zijn tent die hij begin dit jaar van zijn moeder had overgenomen. Zijn oma stond in de keuken en bakte de pannekoeken, vertelde hij heel trots. En trots mocht hij zijn, want ik heb zelden lekkerder pannekoeken gegeten! Het was niet erg druk en we kwamen aan de praat. Zijn moeder was in Thailand, vertelde hij, want normaal bakken ze samen. Wij vroegen eerst niet verder, want we dachten dat zijn moeder op vakantie was daar. Maar later vertelde hij het volgende verhaal. Ik vind het een prachtig en ook hoopvol verhaal; het is een ECHT gebeurd, sterk verhaal!
Het Kralingse Bos ligt natuurlijk tegen Kralingen aan en daar wonen een hoop rijke mensen. Een of ik moet zeggen twee, van hun klanten waren een tandarts en een orthodontist. Deze mannen waren volledig binnen toen ze besloten hun praktijk(en) te verkopen. Omdat ze nog vrij jong waren en nog ‘iets’ met hun geld wilden doen, kwamen ze op het idee in Thailand te gaan wonen en daar te investeren in ‘iets’. Toen hebben ze een voorstel gedaan aan de moeder van onze ober, aan de middelste generatie. Als zij nu eens een pannekoekenrestaurant ging openen in Thailand? Een pannekoekenrestaurant voor de Thai, gewoon voor de lokale bevolking, want zulke lekkere pannekoeken, dat MOETEN die Thai toch ook lekker vinden? De Chinezen vinden ze in ieder geval lekker: ze staan sinds een aantal jaar in de Chinese toeristengids!
Vandaar dat moeder nu in Thailand was op kosten van die twee mannen, in een luxe hotel, om een locatie te zoeken, om te kijken hoe en hoe goedkoop je aan meel, spek, stroop enz. kan komen of dat je dat moet importeren enz enz. een soort pilot eigenlijk. Als het lukt, verhuist de moeder naar Thailand om daar een restaurant te beginnen en blijven zoon en oma achter om Pannekoekenrestaurant De Big draaiende te houden en een vakantie-adres te hebben voor het absolute laagseizoen (ik geloof januari).
Wat mij nog het meest verbaasde was, dat Oma, waar ik ook mee gepraat heb, absoluut opgetogen was over het feit dat wij in Zweden waren gaan wonen! Je zou toch zeggen…die dochter gaat naar Thailand, das nog wel een stukkie verder…..

Kevin met zijn oma.....

About these ads