Ik waaschuw jullie vast: dit stukje gaat als los zand aan elkaar hangen.

Als je een hele tijd niet gelogd hebt, heb je veel te vertellen. In de auto van en naar de stad, bouw ik meestal mijn logjes op, maar als ik dan thuiskom zijn er tig andere dingen die mijn aandacht vragen. Eerst zal ik het maar even over Nederland hebben. Ik ben terug jongens van weer een heerlijke 10/11-daagse reis.
– Ik was in het Rijksmuseum en de rest van Amsterdam, een week voor Obama en twee weken voordat zij haar prijs in ontvangst nam op dezelfde plaats.. We wilden ook naar het Anne Frankhuis, maar we hadden geen kaartjes besteld. Er stond een wachtrij van 2 uur, zonde van de tijd. Volgende keer bestellen we gewoon van te voren kaartjes via Internet..
008

Prachtig verbouwd trouwens...al geweest?

Prachtig verbouwd trouwens…al geweest?


tekenen aan het front

tekenen aan het front


tekenen  vanuit de buggy

tekenen vanuit de buggy

– Ik ben in het Jeugdspeelpark in Ambacht geweest op die mooie donderdag. We zouden naar Nemo gaan, maar de zon scheen zo mooi. Een hele goede beslissing!.

– Ik was in de Efteling. Met enkel jongens in de Efteling zijn, is een hele andere sensatie, dan wanneer er ook meisjes bij zijn. Jongens willen vooral draaien en schommelen en HARD en HOOG gaan, zelfs jongetjes van twee jaar. Het was erg leuk en enerverend. We hebben alleen tijdens onze lunch een bui gehad, maar het was wel een beetje koud.
– Ik heb de verjaardag gevierd van mijn oudste kleinkind (9 jaar)met alle andere kinderen en kleinkinderen.
– Ik heb op drie broertjes van 6, 2 en 2 maanden gepast, terwijl hun moeder in het ziekenhuis een kleine operatie onderging. Ik had in mijn hoofd dat ik maandagavond pas zou vliegen, maar toen ik maandagochtend mijn mail opende om in te checken, bleek dat ik al om kwart over twee zou vliegen en dat ik standby stond. Paniek, Peeuw! ook omdat ik geen plaats kon kiezen. Ze waren allebei in het ziekenhuis en ik wilde mijn schoondochter niet ongerust maken voor ze onder narcose ging. Na wat overleg met mijn jongste dochter en mijn oudste man, heb ik de KLM gebeld. Helaas zat het vliegtuig voor die avond vol, dus toen heb ik de reis maar een dag verlengd en ben ik dinsdagmiddag teruggekomen. Het kostte wel 40 Euro,maar dan heb je ook wat.
Alle tijd die ik had, is opgegaan aan kinderen en kleinkinderen. Het enige bezoek dat ik daarbuiten heb afgelegd, is de verjaardag van mijn zwager op de 16e en en cursusdag van de Kerk op de 15e. Met negen kleinkinderen heb je heel veel aandacht te verdelen en ik voel hun toch als mijn eerste verantwoordelijkheid. Jammer genoeg heb ik geen tijd gehad om langs te gaan bij Haar, bij Haar of bij Haar(onverwacht op een doordeweekse dag). Wat in het vat zit verzuurt niet, zeggen ze, maar toch: ik vind het jammer. Als ik weer naar Nederland kom is het half mei en kom ik met Leo met de auto. Dan loopt Zij de marathon en daar wil ik wel heel graag bij zijn. Leo weet het al en is accoord. Als ik weer kom, wil ik echt even naar het nieuwe Marktgebouw gaan kijken en naar het nieuwe Centraal Station. Rotterdam in de vaart der volken, daar wil ik ook een beetje bij zijn.
Maar ik ben weer thuis. En ik heb het druk als een klein Janneke Baasje. Het goede nieuws is dat ik geen spat ben aangekomen! Ik heb nergens op gelet in Nederland, alleen heb ik geprobeerd iedere ochtend met fruit te beginnen. Gisteren ben ik voor het eerst weer voluit gaan trainen en zwemmen, heerlijk!
Vandaag had ik een gesprek met de curator die moet beoordelen of het geven van een nier wel echt vanuit mezelf komt, geen bevlieging is en of ik wel aan alle scenario’s gedacht heb. Aan het eind zei ze dat ik een stabiele persoonlijkheid ben, die realistisch genoeg is om te weten waar ze aan begint en bevlogen genoeg om de moed erin te houden. Ik ben het daar eigenlijk wel mee eens.
Daarna moesten er 12 buisjes bloed worden afgenomen (pffff). Ik ben heel moeilijk te prikken en als je zoveel bloed moet afnemen, moet je een flinke ader hebben natuurlijk. Ik ben in totaal 6x geprikt.De eerste drie keer probeerde ze het in de holte van mijn elleboog, dat werd niks, andere arm, weer niks. Er kwam gewoon geen bloed uit.Toen heeft ze het op de rug van mijn hand geprobeerd, maar dat vulde maar een half buisje en daarna was de stroom opgedroogd (ging ondergronds verder Ik heb er nu een flinke blauwe plek zitten) Vervolgens heeft ze een broeder erbij gehaald die beroemd is om het prikken. Hij vond nog een andere ader op mijn andere hand, die helaas ook maar twee buisjes bloed vulde. De ‘kanon’ ader werd tenslotte gevonden op mijn pols onder de duim….. Ik heb nu op twee armen en handen prikwonden en blauwe plekken zitten. Ik zei al tegen hun dat ik nu weet waarom ik nooit aan heroïne verslaafd ben geraakt…. Ja ja, ik kan gewoon flauwe grapjes maken in het Zweeds tegenwoordig!
Dit concept heb ik een week geleden al geschreven en het was de bedoeling dat overal foto’s bij kwamen. Omdat ik nu uit verschillende hoeken mailtjes en vragen krijg of het wel goed gaat, zal ik deze nu maar meteen posten, de rest volgt. De mensen die me gemaild hebben, krijgen nog persoonlijk bericht. Ik zit een beetje in een bloggersblock…..

Zelfs mijn calvinistische ik vindt nu dat ik een nieuw badpak mag kopen

Vanmorgen was ik voor het eerst onder de 90 kilo. Ik had mezelf beloofd dat ik dan een nieuw badpak mag kopen. Mijn oude badpak is definitief te groot geworden. Ik had een kleiner badpak, maar dat ben ik ergens met pendelen tussen Nederland en Zweden kwijtgeraakt. Ik wilde vanmiddag gaan kopen en meteen langs de garage voor Leo. Hij heeft een botsinkje gehad en nu hangt zijn rechter clignateur op half zeven. Hij moest besteld worden en vandaag kon ik bellen. Nu bel ik net: is hij tot woensdag niet te bereiken! Nu moet ik in ieder geval toch boodschappen doen, dus ik koop meteen een badpak. Door haar geïnspireed heb ik vanmorgen een lange wandeling gemaakt en ben daarbij verdwaald! Ik kwam nog een nieuwe mooie zandverstuiving tegen, vlak bij huis. Als het zomer is, kan je daar heerlijk van een hoge heuvel afrollen! Ik moest de afgelopen week voorzichtig zijn met trainen. Ik had een blessure in mijn kuit en knieholte opgelopen. Het voelde precies of er een ladder in mijn been kwam (van panties weet je wel) en er was/is een stuk gevoelloos aan de zijkant en in de knieholte. Ik neem nu kleinere stappen en beweeg ter compensatie mijn bovenlichaam veel meer. Het lijkt een beetje op snelwandelen zo. Dit was de eerste keer weer dat ik echt anderhalf uur aan een stuk heb gelopen. Hier was het steeds weer heerlijk weer bij een graad of 7 tot er gistermiddag ineens dikke sneeuwvlokken uit de lucht kwamen vallen! Het is vandaag een graad of 1, maar er ligt nog steeds sneeuw.En dat terwijl ik al hele plannen had om in de tuin te gaan werken!
Als ik onder de 80 kilo kom, heb ik weer een nieuw badpak nodig, maar dat heb ik nog. JAMMER!

Over voldoende nierfunctie, rijsttafel en een sleutelhanger met auditieve afweer.

Dinsdag heb ik mijn nierfunctie-onderzoek gehad en gisteren werd ik opgebeld dat hij 71% was en dat is voldoende met de nieuwe richtlijnen!! Al mijn andere tests waren goed vorig jaar, maar ze moeten wel over, omdat het meer dan een jaar geleden is dat ze zijn afgenomen. Bij Leo moeten ook alle tests overgedaan worden om dezelfde reden. Vanmorgen, mijn ijkpunt is op vrijdagochtend, was ik 9 kilo afgevallen (dat moeten er zeker nog 5 en eigenlijk 10 meer worden) en Leo is nu ruim vijf kilo afgevallen ( hij heeft zijn ijkpunt zondag pas) en dat moeten er nog vier , maar liefst ook iets meer worden). Ook moet de conditie van Leo nog verder verbeteren. We gaan voor september. In september gaan we nieren eerlijk delen. Daar werken we naartoe.
Dat afvallen is vandaag een beetje in het gedrang gekomen. We kregen namelijk vrienden op bezoek, ook Nederlanders in exile, en ik heb weer eens een echte ouderwetse rijsttafel gemaakt met een stuk of tien gerechten toch bij elkaar. Ze zouden eerst zaterdagavond komen, maar gisteren belden ze of ze ook vandaag konden komen. Nou is een rijsttafel maken best wel veel werk, dus ik heb gisteravond en vandaag de hele dag staan koken. Ik had het precies allemaal af! Het was heerlijk. Het is best moeilijk om hier aan de juiste ingrediënten te komen, maar met een beetje improvisatie is het allemaal goedgekomen. Volgende keer als ik in Nederland ben, moet ik kemirinootjes mee terug nemen, want die zijn hier helemaal niet te krijgen…… Het was erg gezellig en nu ben ik verschrikkelijk moe, maar eerst….
Van mijn Nederzweedse bijdochter kreeg ik een cadeautje gisteren. Het is een sleutelhanger die begint te piepen als je naar hem fluit. Die had ik moeten hebben toen mijn sleutel onder de sneeuw was verdwenen. In Nederland heb ik ernaar lopen zoeken en kon ik hem niet vinden, maar nu kreeg ik hem dus. Ik blij, maar hij is een beetje hyperactief. Als ik over de oprit loop, begint hij te piepen, als ik de auto start begint hij te piepen, als ik in een bocht gas terug neem begint hij te piepen, als ze op de autoradio beginnen te lachen begint hij te piepen enz. Nou ja: ik weet in ieder geval waar hij is en verder heb ik er niet zo veel last van. Ik kreeg er twee extra batterijtjes bijgeleverd, dus hij kan zich uitleven. Morgen ga ik een waterdag houden. Niets kan mijn goede humeur bederven na dat fantastische nierennieuws

Springerige Willem, herinneringen aan Rotterdam

Toen wij trouwden, hebben we het eerste jaar in een huisje onder de huurwaarde gewoond in de Pijperstraat, in Rotterdam Crooswijk. In 1969 kostte dat fl. 30 per week Het was een halve woning, achter woonde iemand anders.We hadden een kamer van 6×3 met een bedmeubel (een bed dat op een kast leek als het opgeklapt was), een klein gangetje met WC en een keuken. De douche was op zolder. Naar aanleiding van een van de commentaren bij het stukje van Loes de Roode-Hagendijk hieronder wil ik een verhaal vertellen over Springerige Willem, zoals wij hem noemden. Toen ik hem leerde kennen, was het een man van een jaar of 35 en hij had een electriciteitszaak op de Crooswijkseweg. Willem kreeg voortdurend schokken in zijn lichaam, waarbij hij met armen en benen trok of huppeltjes en sprongen maakte. Zijn hoofd bewoog ook alle kanten op en tijdens het praten schoot zijn stem soms uit. Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar heb me laten vertellen dat hij een keer een televisiemast op een huis heeft gezet en dat toen heel Crooswijk uitliep om te zien of hij niet van het dak zou vallen.. In ieder geval: ik had een wekker die de geest gaf, dus ik bracht hem naar Springerige Willem. Ik had natuurlijk van alles geprobeerd eerst, maar het ding deed het niet meer. Springerige Willem keek ernaar en pakte hem beet. Toen kreeg hij een van zijn befaamde flinke schokken en de wekker vloog bijna uit zijn handen. Hij keek er nog een keer naar en het ding deed het! Ik heb hem vriendelijk bedankt, de mensen in de winkel moesten er hartelijk om lachen en ik hoefde niks te betalen…..

Dit stukje heb ik geschreven op de Facebookpage van Je bent een echte Rotterdammer als je….
Ik ben van plan nog meer herinneringen aan Rotterdam te schrijven…

Verrassing!!

Had ik het gisteren over dat de winter nu niet meer hoeft voor mij (klik en kijk in de commentaren) en had ik onderstaande foto genomen van de aller- allerlaatste sneeuw op ons terras….

002
Worden we vanmorgen wakker met SNEEUW! Er vielen enorme sneeuwvlokken uit de lucht van wel 2cm. in doorsnee. Nu ligt er dus weer een laagje en af en toe valt er een verdwaalde sneeuwvlok uit de lucht.
003

De sneeuw ligt nog prachtig op de takken...

De sneeuw ligt nog prachtig op de takken…


maar als je goed kijkt, begint het er al vanaf te druppelen: het dooit alweer

maar als je goed kijkt, begint het er al vanaf te druppelen: het dooit alweer


Eerlijk gezegd vind ik het toch wel weer mooi. Het zal wel snel weg zijn, volgens mij is het nu alweer boven nul. We gaan straks lekker wandelen, Leo en ik en genieten!
Ik ben eindelijk weer onder de 92 kilo, wat een strijd is dat toch altijd! Vorige keer bleef ik vier weken daarop hangen, deze keer ‘slechts’ drie weken… Ik zorg wel dat ik daar NOOIT meer boven kom zeg!

Intensive care

Dit blog ligt een beetje op de Intensive care. Hier wordt gewerkt (Leo 2 dagen in ieder gevel) gelijnd, getraind, gehoopt (volgende week dinsdag heb ik een nieronderzoek), en gefacebookt. Iedere keer wil ik aan een stukje beginnen, maar iedere keer wordt het niks. Vanmorgen werd ik wakker met het idee om nu eens eindelijk te beginnen om het hele huis een grote beurt te geven, de garage helemaal op te ruimen en schoon te maken, alles weg te gooien wat we niet nodig hebben en in de garage te zetten wat we niet direct nodig hebben. De pest van een groot huis is dat je dat soort klussen heel lang voor je uit kunt schuiven, want je kan je rotzooi altijd wel ergens kwijt. Maar niet meer, ik ga aan de grote schoonmaak!! Ik ga maar eens beginnen met de laatste kerstdingen op te ruimen, ja, jullie lezen het goed! Hier in Zweden is het de gewoonte om de buitenkerstverlichting minstens tot half februari aan te laten. Ik heb voor het keukenraam nog een lichtgordijn hangen en in de vensterbank van de allrum staat nog een trappetje (zo’n getrapte kaarsenstandaard met lichtjes). Weg ermee! Het dooit hier al drie weken nadat er zo’n dertig centimeter sneeuw was gevallen. De sneeuw is nu nagenoeg weg. Ik hoop dat er niet meer valt, maar dat zou zomaar kunnen hoor! Het is nog februari, meestal verdwijnt de laatste sneeuw pas in april….
Nou, ik post hem maar gelijk, dan is die dedeur uit. Jullie worden op de hoogte gehouden…

Geschiedenis

Het volgende stukje heb ik een tijd geleden geschreven en nooit gepubliceerd. Het was niet af, maar nu weet ik helemaal niet meer hoe ik het af wilde maken. Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Hier komt mijn stukje:
Oh jongens, wat ben ik van geschiedenis gaan houden! Hoe langer ik leef, hoe meer ik van geschiedenis ga houden en hoe meer geschiedenis ik meemaak.
Zo hebben ze vastgesteld dat verjaardagen vieren goed is voor de gezondheid. Het is statistisch bewezen namelijk dat die mensen die de meeste verjaardagen op hun naam hadden staan, het oudst werden…..
In de Bijbel wordt gewaarschuwd over de gevolgen van zonden tot in het derde geslacht. Ik heb ontdekt dat dat voor alle gewoontes en zienswijzen geldt die we met de paplepel kregen ingegoten.Je denkt dat zaken heel lang geleden zijn gebeurd en dat die geen invloed meer hebben op de mensen, maar dat is beslist niet waar.

Het feit dat de Romeinen niet verder zijn gekomen met overwinnen dan tot de Rijn, heeft tot de dag van vandaag tot gevolg dat de boerderijen bijvoorbeeld in Limburg en Brabant een andere vorm hebben dan in de rest van Nederland, dat de Brabanders en Limburgers een andere volksaard hebben, dat het katholicisme daar gebleven is na de reformatie en dat het boven de Rijn op verzet stuitte (met de Romeinen meegekomen en dus veel meer opgedrongen aan koppige Friezen en Hollanders). En waarom denken jullie dat de fornuizen van tegenwoordig nog steeds de vorm hebben die ze altijd hadden? Omdat ze vroeger heel vroeger door een vuur verwarmd werden. Tegenwoordig hebben een aantal mensen hun oven op een andere plaats, maar er zijn beslist ook nog een heleboel ovens onder de gaspitten of electrische platen, zodat je je rug bijna breekt als je je brood uit de oven moet halen.
Toen ik naar Zweden kwam, ben ik me nog veel meer bewust geworden van de grote invloed die geschiedenis op onze volksaard, op onze gewoontes heeft. Als je in een vreemd land gaat wonen, besef je natuurlijk dat je de taal niet spreekt in het begin. Wat ik me pas veel later realiseerde was, dat je ook in een land komt te wonen met eigen gewoontes, met een eigen kijk op de mensheid.Die gewoontes en manier van reageren is niet zomaar uit de lucht gevallen, dat is gevormd door geschiedenis, door gebeurtenissen die de mensen dwongen om op een bepaalde manier te reageren. Dat blijft voortleven in de volksaard.

Ik geloof dat ik er nog bij wilde schrijven dat hier in Zweden het feodale tijdperk nooit van de grond is gekomen, want dat kwam met het katholicisme mee en dat kwam zo laat hier in het Noorden, dat vlak daarna de pest al uitbrak. Daarna was er een te kort aan arbeidkrachten en kregen de boeren meer macht. De lage status van boeren is bij ons eigenlijk altijd blijven hangen en hier in het Noorden is het gewoon een gerespecteerd beroep. Je komt hier ook gewoon op de radio omroepers tegen die plat of dialect spreken. Dat zou in Nederland niet kunnen. Toen ik logopedie studeerde, sprak men nog van Algemeen Beschaafd Nederlands, alsof men niet beschaafd was als men dat niet sprak. Die term is nu vervangen door Algemeen Verzorgd Nederlands, maar dat is een niet veel betere term….
Dat dat laatste stukje er twee keer staat is geen vergissing. Het hoort eronder, maar ik heb het nu geschreven, dus staat het er twee keer.